pediatri asistanlığı

- yok yok ondan bişey olmaz annesi
- sırayla önce calpol sonra dolven
- kadın doğumcu bebeği b.k gibi çıkardı hocam hemen genele döndüler
- gebelik izninde olan asistan sayısı:24
- travma abicim o erişkine yolla
- annesi daha antibiyotiği sabah kullanmaya başlamış
- yarım saat önce ateşi çıktığı için mi getirdin annesi
- mg/kg/gün
- hayır yemek yedirten vitaminimiz yok
- ağlıyor bu geceden beri, gazdır o gaz
- çybü precedex adrenalin noradrenalin dormicum fentanil
- ydybü dopamin dobutamin peng genta vanko amikasin
- ç. acil klamoks calpol dolven
alın size 4 sene işte özet ve paranox-s şeklinde

intörnlükte bir ay yoğun bakımda dört asistan ve tek intörn kaldığım günlerde, mabadım sandalye görmez iken, sadece taburcu olacak bebeklere randevu alırken biraz oyalanıp dinlenebildiğim günlerde vazgeçtim kendisinden. gerçi sonradan oyalandığım da keşfedildi.

ama öyle bir ortam ki "ablacım sen yoruldun gel bi çay iç." diyorlardı. tam oturuyorum, "aa ama şu iş de vardı, sen hallediver." deyip kendileri çaya devam ediyorlardı.

- zoobi buraya yazdım 46546746576 tane randevu alınacak.
tamamm..
- ama oyalanmadan gel hemen..
tamamm.. (kapıcı kralı seyit gibiyim)
- bak bunlar 15 dk lık iş. çok uzatma. sonra senle kültür alıcaz. hazırlık yapman lazım.
tamamm... (seyitt!! bana bi votka)

(randevuları alıp, kuytu köşelerde kahvesini içip döndü.)

- geç kaldın..
sıra vardı..
- ya sen öne geç al direkt.
kabalık olmaz mı öyle de? (salağa yatış)
- ya sen geç al işimiz var bizim.
tamam bi dahakine öyle yapayım.

bi ara da suratım düşük diye sen bizi sevmiyon mu falan demişlerdi. ulan ağzıma ... ız.. nasıl sevebilirim sizi? işiniz çok ama çok zor. allah güç kuvvet versin de bi insana da bu kadar yüklenilmez. (bkz:pediatri asistanı acımasızlığı)

Uzaktan gözlemlediğim kadarı ile anamnezin çok iyi alındığı ama muayenenin daha geri planda olup tek tanı ile yetinilmediği durumlar.
Tabi pediatristler de ortopedi asistanlarına muhtemelen kaba ve mekanik dışında kafası hiç bir hesaba çalışmayan asistanlar diyebilir ki çoğunlukla haklılardır.


Evet. Kafa bir değişik çalışır pediatri asistanlarında. Ameliyattayken çocuk acil arar. Yedi yaşında bir çocuk var. Ben derim tanısı ne. Çocuk acilci der beş yıl önce bir ishal geçirmiş, ben derim neresi ağrıyor, travma mı, filmde ne var. Çocuk acilci der dayısında osteosarkom varmış. Ben telefonu kapatırım yüzüne.

Yaradılış gereği tontik ve tatlı olan pediatri asistanları duruma alınır. Çocuk acile gittiğimde grafide kalçada basit kemik kisti görürüm ve mri randevusu ile pole çağırırım. Çünkü muayenesi ve görüntülemesi kırık ile uyumsuzdur.


Bir keresinde 4 yaşında bir çocuk dizine nah gibi bir iğn batırmış. İğne patellar tendona kadar ilerlemiş. Ben affetmem, acilde çıkarırım yabancı cismi. Skopiye ne gerek var. Gerçekten ben bu işleöi yaparken çocuğun elinden tutup ona destek olacak neredeyse tek bölümdür pediatriciler. Acilci yapar mı öyle şey..
Omuz redüksiyonu deneriz, dehşete kapılırlar.....

aman da aman annesi bu nasıl sevimli diye her bebeği seviyormus gibi yapanları ve sanki anne baba keyfi bebeklerini hastaneye getirmiş aman bebeye de bi hastane havası aldıralım demişler gibi
-annesi üstünü çıkar
- annesi ters cevir
- annesikusması ishali var mı?
vs vs komutlar verenler olarak ikiye ayrılan asistanlardır zannımca

Pediatri acil deneyimim sonrası ciddi ciddi düşündüğümdür. Lakin asistanlık bir şekilde biter de, sonra bir ömür o sıcak yataktan çıkıp acile konsa gitmeye mecalim olmayacakmış gibi gelir hep.