Sanırım önceden yaptığım ve sonrasında pişman olduğum bi davranış, herkesin hayatta öncelikleri olmalı, yaşamı kişilere bağlamamalı insan, gidince amacı kalmıyo hissiyatı verememeli kimse size, o kadar çok sevmemeli eğer karşılığını bekliyorsan, hiç bi zaman eşit sevilmez aynı öncelik verilmez unutmamalı insan
Yaptığı fedakarlığın cezasını çekecek, Hayatını kimseye endekslemeden yaşamayı öğrenecektir.
Sevgilisi kapının önüne koyunca pişman olan insandır.
bir gün "sevgilisinin" de "hayatının" içindeki ayrıntılardan biri olduğunu öğrenecektir.
Maalesef bu tayfadan oluyorum galiba.
Not:pişmanlıktan başka birşey hissetmiyorum.İnsanın, en değer verdiği kişinin yine kendisi olması gerekliymiş onu kavramış oldum.
Not:pişmanlıktan başka birşey hissetmiyorum.İnsanın, en değer verdiği kişinin yine kendisi olması gerekliymiş onu kavramış oldum.
Bolca kazık yiyip her kazıktan sonra pişman olup sonra tekrar aynı hatayı yapacak insandır. Tabii hayat görüşünü değiştirmediği sürece.
Hayattaki tüm amaçlarım sanki hayatımda biri olursa anlamlı olacak gibi hissediyorum. sevdiğim insanları asla dur biraz az seveyim diyerek sevemiyorum. Illaki bağrıma basacağım illaki canımdan çok seveceğim. Ne bileyim ya olmayınca çok üzüyor da, sevdiğim insanları hiçbir zaman bu olmazsa başkası olur diyerek sevemiyorum. Oymuş ve bundan sonraki hayatımı da onunla geçirecekmişim hissiyatıyla sarıp sarmalamak istiyorum.
Yanlış yoldasın
Nasıl bu hale geldiğini anlamadan bu durumun içinde bulursun kendini. Gönlüne ferman geçiremezsin. Ben bu insanın neyini bu kadar seviyorum sorusuna cevap da bulamazsın. Sevmediğin tüm huylar onda toplanmıştır. Karşında verdiğin değerin kıymetini bilen kimse olmadığı için sonuç hüsran yine hüsran.
insan her hücresine kadar bencil olduğundan bir gün bu eylemden mutlaka vazgeçecek insandır.