şirinler

Sevginin, paylaşımın, bilginin yüceltildiği, hırsın kötülendigi bir çizgi dizi. hakkında çeşitli iddialar atılmış olsa da her zaman masumiyetin sembolü olmuştur ve öyle kalacaktır.



"uzun yıllar önce ormanın derinliklerinde küçük mavi yaratıkların yaşadığı gizli bir köy vardı. onlar kendilerine şirinler derlerdi. çok iyiydiler.



ve sonra korkunç büyücü gargamel vardı. o kötüydü.



bir gün ormana yolunuz düşerse etrafı dikkatlice dinleyin. belki gargamelin çığlıklarını duyabilirsiniz. ve iyi bir çocuk olursanız belki şirinleri bile görebilirsiniz."

tarzını en iyi yansıtanları favorim olan çizgi film karakterleri.

(bkz:tembel şirin)

(bkz:süslü şirin)

(bkz:uykucu şirin)

(bkz:sakar şirin)

(bkz:somurtkan şirin)

Sinema filmleri de en az cocuklugumuzdaki cizgifilmler gibi guzel bence. Yasim kac olursa olsun o sinema filmlerini izlerken hep gozlerim dolar. Hele de sakar sirine.

Cesur sirine de ayrica sempati duyarim cunku burnu ve favorileri sevgilime benziyor..

Çocukluğumda bir gazete promosyon olarak resimli şirinler kitapçıkları veriyordu. Henüz okumayı yeni öğrendiğim bir dönemdi. Dayım da gazeteden bu kitapçıkları biriktirip bana yollamıştı. O kadar mutlu olmuştum ki o kitapçıkları her bir noktasını ezberleyene kadar defalarca okumuştum. Sonra büyüdüğüme inanılan bir dönemde başka birine devredildi ama sonra hiçbir kitap beni o kadar mutlu edemedi.

Gargamel'in başını sürekli belâya sokan iğrenç mavi küçük yaratıklar. Adamın isteği bi tas şirin çorbası içmek. Aralarından bi şirin seçip kurban verseler sorun çıkmayacak. Zâten hep kandırıldık uslu durursak şirinleri göreceğiz diye, hani şirin mirin yok. Zâten görseydim de yakalayıp gargamel'e götürürdüm. İyi bi çocuktum ben, insanların aç kalmasına gönlüm el vermezdi.

Bir çocuğu sabahın 7sinde tv başına dikebilecek nadir çizgi filmlerden.