Büyümenin yaşı yoktur,en azından bana göre.çünkü ben biraz daha büyüdüm sevgili sözlük.olgunlaştığımı,level atladığımı hissediyorum sanki.bunları;planladığım şeylerin tamamen iptal olmasından sonra hayatın beni başka bir yere yolladığını,bir deniz kenarında sigaramdan küçük nefesler çekerken düşünüp anlıyorum,adeta demleniyorum ya da budist inanışına göre bir ağaç altında aydınlanan Buda gibi aydınlanıyorum.hayatla kavga edilmez.bunun zaten farkındaydım,biliyordum.hayat denen şeyin bize uymadığını bizim ona uymamız gerektiğini biliyordum,şanslıysak aynı tarafta oluruz ama neden bu kabullenişe rağmen gücünü göstermeye çalışıyor bu “hayat”?büyüyorum sözlük,farklı pencerelerden daha rahat şekilde bakabiliyorum artık.herkese nasip olmaz belki de ya da herkes başaramaz,kim bilir?ama olması gereken bu belki de.ne olursa olsun büyümenin yaşı yokmuş...