Bugün çok nadir yaptığım bir şey yapıp oturma salonuna ailemle oturmaya gittim. Ortada hiçbir şey yokken mevzu döndü dolaştı ve bana geldi. Hakkımda kurulan abartılı ve sevimsiz hayallere pek sevmediğim bi üslupla maruz kaldım. Ağzımı açmadım. Arada birkaç laf sokuşturuldu, yine konuşmadım ve şu an pederi boğazlamak istiyorum. Hayatımda bu kadar memur zihniyetine sahip bir insan görmedim gerçekten. Herkese cüzdan gözüyle bakan bir tip, hayır bide ben entelim havalarına bürünüyor 20li yaşlarında kız arkadaş edinmeye çalışan tipler gibi. Sanırım delilik belirtileri veriyorum sayesinde. Pedere duyduğum nefreti düşünürken bir yandan da iş hayatıma başladığımda da bu tarz iğnelemelere maruz kalırsam naparım acaba diye düşünmüyor değilim. Çok şeyden korkar oldum sözlük, kendimi de sevmez oldum. Sürekli kendi kusurlarımı arayan bir kişiliğe büründüm. Neyse ki birkaç şey yazabiliyorum buraya. Bir nevi meditasyon olarak görüyorum sanırım. Mutlu olduğumda da yazasım geliyor, hayatı sorgularken de. Tuhaf bi dönemde de olabilirim, uyumak istiyorum. Iyi geceler.