''tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. sen bana, dünyada başka türlü bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin. bunu sonuna kadar götüremediysen, kabahat senin değil... bana hakikaten yaşamak imkânını verdiğin birkaç ay için sana teşekkür ederim. böyle birkaç ay, birkaç ömür kıymetinde değil midir?..''
-kürk mantolu mandonna - sabahattin ali
izninizle yine bu mısraları yazıyorum,
bu mısralar gerçekten benim lisede ki en büyük aşkımı anlatıyor. cidden tesadüf şekilde tanışılmış; elmayı sevdiğim ama elmanın beni sevmediği bir olaya dönüşmüştü. tesadüfi olaylara bu yüzden çok fazla tepki verir, sevinir hatta tekrar tekrar yaşayabilmek için geceleri dua ederim. ben buyum hayatın sihri, büyüsü bence bu. aniden hiç beklemeden karşında pat diye olması. yarınla birlikte tam 3 yıl öncesine gidiyorum. saatler 17:04 felan olmalı. okuldan çıkmıştım ki onu gördüm daha önce whatsapptan mesajlaşmıştık hatta başka bir sözlükte tanışmıştık ama karşımda görünce hem de o gün tüm cesaretimi toplayıp kahve içmeye davet edeceğim gün karşımda görünce freni patlamış kamyon gibi oldum. o gün yaşadığım, hisettiğim hiç bir duyguyu 3 yıldır hiç bir kızda yaşayamadım. sanırım doğru diyorlar 1 defa insan aşık olur diye. üzüldüğüm nokta ise bunun çöp olması karşılıksız olmasıydı.
yanlış anlaşılmasın, ona karşı herhangi bir özlem vb bir şey hissetmiyorum şuanda yanlızca takvime bakıp biraz geçmişe gittim bu gun de denk geldi öyle bir içim doldu yazmak istedim. gerçekten onu özlemiyorum fakat o hissettirdiği duyguları, her saniyesini cidden çok özlüyorum. ilkler unutulmaz iliklere kadar işlermiş o hesap benimkisi. o zaman da biyolojik zamana ve doğru yerde karşılaşmadığımıza sebep bulmuştum. fakat denklem de Doğru yer + doğru zaman + doğru kişi 3'lüsü olduğunu unutmuşum. doğru kişi de çakılmıştım yani denklem başta sıçıyor. benim bunu anlamam ise ona açıldığım gün meydana geldi.
Sol Ayağım - Christy Brown kitabını almıştım ona. ve nick entry uyumu olarak, sol ayağım'da pes cavus deformitesi var. ilk sayfasına da yukarıda ki sabahattin ali'nin mısralarını yazmıştım. harçlığımdan biriktirip parayla almıştım ben o kitabı. onda hatıra kalsın beni hatırlasın diye. ben o kitabı pdf olarak okudum.
hanım kızımız kitabı elime alıp : '' yhaa ben bunu okumuştum ama tişikkirlir '' demesi 1 aylık tüm hislerimin içinden geçti. insan nezaket olarak olsa bile okuduğunu belli etmez. kaç yaşında olursan ol bunu bilmeyecek bir tek insan olamaz. o an ki kendime olan öfkemi size anlatamam. bula bula buna mı aşık oldun lan hıyar diye kendime sövmüştüm.
mühendis hanım bilmem okur musun bu entry ama seni gerçekten çok sevmiştim, karşılık beklemeden ve tesadüfi karşılaşmamıza bağlayarak ekstra bir çaba sarf etmeden yalnızca sevdim. geceleri rüyalarıma girdin, uyandığımda rüya olduğunu unutup gerçekmiş gibi 5-6dk kadar mutlu oldum sabahları ben. geceleri gözyaşlarımla birlikte dudaklarımdan, inşallah başka bir şehirde buluşuruz diye dua ettim sürekli ve ekledim, hayırlısıysa olsun diye. demek ki hayırlısı değilmiş tam 3 yıl oldu sen hayatımından çıkıp gideli. insan yaşattığını yaşamadan ölmezmiş. tanıştığımız sözlükte bir itiraf girmişsin benim düştüğüm duruma düşmüşsün ilk önce yine bir içim burkuldu fakat sonra kitap mevzusu midemi bulandırdı ve ister istemez oh olmuş dedim.
3 yıldır olmayışının şerefine o zaman... 19 nisan 2016...
-kürk mantolu mandonna - sabahattin ali
izninizle yine bu mısraları yazıyorum,
bu mısralar gerçekten benim lisede ki en büyük aşkımı anlatıyor. cidden tesadüf şekilde tanışılmış; elmayı sevdiğim ama elmanın beni sevmediği bir olaya dönüşmüştü. tesadüfi olaylara bu yüzden çok fazla tepki verir, sevinir hatta tekrar tekrar yaşayabilmek için geceleri dua ederim. ben buyum hayatın sihri, büyüsü bence bu. aniden hiç beklemeden karşında pat diye olması. yarınla birlikte tam 3 yıl öncesine gidiyorum. saatler 17:04 felan olmalı. okuldan çıkmıştım ki onu gördüm daha önce whatsapptan mesajlaşmıştık hatta başka bir sözlükte tanışmıştık ama karşımda görünce hem de o gün tüm cesaretimi toplayıp kahve içmeye davet edeceğim gün karşımda görünce freni patlamış kamyon gibi oldum. o gün yaşadığım, hisettiğim hiç bir duyguyu 3 yıldır hiç bir kızda yaşayamadım. sanırım doğru diyorlar 1 defa insan aşık olur diye. üzüldüğüm nokta ise bunun çöp olması karşılıksız olmasıydı.
yanlış anlaşılmasın, ona karşı herhangi bir özlem vb bir şey hissetmiyorum şuanda yanlızca takvime bakıp biraz geçmişe gittim bu gun de denk geldi öyle bir içim doldu yazmak istedim. gerçekten onu özlemiyorum fakat o hissettirdiği duyguları, her saniyesini cidden çok özlüyorum. ilkler unutulmaz iliklere kadar işlermiş o hesap benimkisi. o zaman da biyolojik zamana ve doğru yerde karşılaşmadığımıza sebep bulmuştum. fakat denklem de Doğru yer + doğru zaman + doğru kişi 3'lüsü olduğunu unutmuşum. doğru kişi de çakılmıştım yani denklem başta sıçıyor. benim bunu anlamam ise ona açıldığım gün meydana geldi.
Sol Ayağım - Christy Brown kitabını almıştım ona. ve nick entry uyumu olarak, sol ayağım'da pes cavus deformitesi var. ilk sayfasına da yukarıda ki sabahattin ali'nin mısralarını yazmıştım. harçlığımdan biriktirip parayla almıştım ben o kitabı. onda hatıra kalsın beni hatırlasın diye. ben o kitabı pdf olarak okudum.
hanım kızımız kitabı elime alıp : '' yhaa ben bunu okumuştum ama tişikkirlir '' demesi 1 aylık tüm hislerimin içinden geçti. insan nezaket olarak olsa bile okuduğunu belli etmez. kaç yaşında olursan ol bunu bilmeyecek bir tek insan olamaz. o an ki kendime olan öfkemi size anlatamam. bula bula buna mı aşık oldun lan hıyar diye kendime sövmüştüm.
mühendis hanım bilmem okur musun bu entry ama seni gerçekten çok sevmiştim, karşılık beklemeden ve tesadüfi karşılaşmamıza bağlayarak ekstra bir çaba sarf etmeden yalnızca sevdim. geceleri rüyalarıma girdin, uyandığımda rüya olduğunu unutup gerçekmiş gibi 5-6dk kadar mutlu oldum sabahları ben. geceleri gözyaşlarımla birlikte dudaklarımdan, inşallah başka bir şehirde buluşuruz diye dua ettim sürekli ve ekledim, hayırlısıysa olsun diye. demek ki hayırlısı değilmiş tam 3 yıl oldu sen hayatımından çıkıp gideli. insan yaşattığını yaşamadan ölmezmiş. tanıştığımız sözlükte bir itiraf girmişsin benim düştüğüm duruma düşmüşsün ilk önce yine bir içim burkuldu fakat sonra kitap mevzusu midemi bulandırdı ve ister istemez oh olmuş dedim.
3 yıldır olmayışının şerefine o zaman... 19 nisan 2016...