vakti evvel evimize bir çevirmeli telefon bağlatmıştı babam. yalnız telefonlarımız da o günden sonra hiç susmadı. abi, gunde 30-40 arama gelirdi abartmıyorum.
çok geçmeden telefon trafiğinin nedenini de anlamış olduk tabii.
meğersem bizim evin telefon numarası ile yerel bir radyo programının telefon numarası arasında sadece bir rakam farklıymış.
ev telefonumuzun son hanesi 9 ile bitiyor iken; yerel radyonunki de 8 ile bitiyormuş.
dün gibi yeşertirim telefonda yaşanan sahneleri
bir bakarsın, sabahın 7'sinde telefon zııır zııır öter.
uykundan güç bela uyanıp telefonu açarsın.
- alioo
+ alo xx radyomu? bir istek parçası istiyorum: ''bir sevmek bin defa ölmek demekmiş''
- ama abla...
+ dur bitirmedim daha, bu şarkıyı sevgilime armağan etmek istiyorum.
- yanlış numarayı aradınız.
+ ne! nasıl yani, xx radyo değil mi orası?
- yok, y'nin malikanesi burası.
+ ay kusura bakmayın. yanlışlık oldu o zaman.
- sorun değil, alıştık artık biz. istediğiniz vakit tekrardan çevirebilirsiniz.
+ ahahah
telefon kapanır 10 dakika sonra bir telefon daha.
-alo
+ alo
- xx radyo mu?
+ hayır abicim.
- beni gaandırma lan, xx radyoyu çevirdim ben.
+ vallahi burası değil abi. siz hangi numarayı çevirdiniz?
numara söylenir ve şanssız adam, büyük ikramiyeyi sadece son numarayı yanlış tuşlayarak kaçırmıştır. kapatır telefonu sonra bir hışımla.
derken bir arama daha...
bir arama daha...
bıktırır usandırır bu aramalar. babama sigara bileem yaktırır.
ulan hep de bana baktırırlardı bir mok varmış gibi bu telefonları.
bazen açmadığım da olurdu; bir de uzun uzun çaldırırlardı ki sormayın gitsin.
aramalarda çok dalgaya alanlar da olurdu. bazı kişiler sürekli arardı. manzara çakılmasın diye seslerini de değiştirirlerdi. en çok da bunlara uyuz olurdum.
biz de matrağa aldık bir zaman sonra. diğer türlü uğraşılmıyordu yoksa.
zırr zıııır zııırr
geldim geldim.
+alo
-alo
+xx radyo mu?
- evet, kiminle görüşüyorum?
+ben, ayşe.
- ya siz?
+ ben riki.
- memnun oldum ayşe. hangi parçayı çalmamı istersiniz?
+ neşet ertaş'ın ''gönül dağı'' şarkısını istiyorum.
- bu şarkıyı kim için çalmamı istiyorsun?
+ en yakın arkadaşım olan ali'ye armağan etmek istiyorum bu şarkıyı. onu çok seviyorum.
- şarkınızı bir sonraki listemize ekleyeceğiz ayşe.
+ sağ olun.
- sen sağ ol. iyi günler ayşe.
+ iyi günler
(telefon kapanır)
aradan 1 saat geçer, (arayan yine ayşe'dir; ama salağa yatılır)
+alo
-alo
+ lan riki
- alo, kiminle görüşüyorum?
+ allah belanı versin, tanımadın mı? 1 saattir çalacaksınız ulan şarkımı. çalma lan artık köpeeeğ (der kapatır)
ben de kıkır kıkır gülerdim. eğlenip mutlu olmaktan başka bir şey istememiştim ki ben bu hayattan.
evet çocukluğumuz da biraz ibiinelik yaparak geçti affedersiniz. ama özünde iyi bir çocuktum ben. nihayatinde telefon karşısında insanlarla epey eğlendiğimiz anlar olmuştu. tabii bir telefon gelene kadar.
+ alo (ağlayan bir ses)
- kim arıyordu? (ses gelmedi birkaç saniye) alo aloooo
+ alo
- kimsiniz?
+ ben aslı, annemin en sevdiği parçayı çalmanızı istiyordum bugün? (ağlamaya devam ediyordu)
- tabii, hangi parçaydı.
+ zeki müren'den ''annem''
- anneniz yanınızda mı peki?
+ yakın bir zamanda kaybettim annemi, (der ve hıçırıklara boğulur)
sessizce ağlama sırası artık bize geçmişti. telefonda kızın bir süre ağlama sesini dinledim. duygulanmıştım. gözlerim dolmuştu. alo alo diye seslenmeye başlamıştı aslı. konuşamadım, boğazım düğümlenmişti sanki. usulca telefonu kapattığımı hatırlıyorum. bir finalin böyle sonlanacağı aklımın ucundan dahi geçmemişti.
o olaydan sonra insanlarla telefon başında matrak geçmeyi bırakmıştım.
zaten çok da geçmedi, babam evin telefonunu kapattırdı da kurtulduk lan.
çok geçmeden telefon trafiğinin nedenini de anlamış olduk tabii.
meğersem bizim evin telefon numarası ile yerel bir radyo programının telefon numarası arasında sadece bir rakam farklıymış.
ev telefonumuzun son hanesi 9 ile bitiyor iken; yerel radyonunki de 8 ile bitiyormuş.
dün gibi yeşertirim telefonda yaşanan sahneleri
bir bakarsın, sabahın 7'sinde telefon zııır zııır öter.
uykundan güç bela uyanıp telefonu açarsın.
- alioo
+ alo xx radyomu? bir istek parçası istiyorum: ''bir sevmek bin defa ölmek demekmiş''
- ama abla...
+ dur bitirmedim daha, bu şarkıyı sevgilime armağan etmek istiyorum.
- yanlış numarayı aradınız.
+ ne! nasıl yani, xx radyo değil mi orası?
- yok, y'nin malikanesi burası.
+ ay kusura bakmayın. yanlışlık oldu o zaman.
- sorun değil, alıştık artık biz. istediğiniz vakit tekrardan çevirebilirsiniz.
+ ahahah
telefon kapanır 10 dakika sonra bir telefon daha.
-alo
+ alo
- xx radyo mu?
+ hayır abicim.
- beni gaandırma lan, xx radyoyu çevirdim ben.
+ vallahi burası değil abi. siz hangi numarayı çevirdiniz?
numara söylenir ve şanssız adam, büyük ikramiyeyi sadece son numarayı yanlış tuşlayarak kaçırmıştır. kapatır telefonu sonra bir hışımla.
derken bir arama daha...
bir arama daha...
bıktırır usandırır bu aramalar. babama sigara bileem yaktırır.
ulan hep de bana baktırırlardı bir mok varmış gibi bu telefonları.
bazen açmadığım da olurdu; bir de uzun uzun çaldırırlardı ki sormayın gitsin.
aramalarda çok dalgaya alanlar da olurdu. bazı kişiler sürekli arardı. manzara çakılmasın diye seslerini de değiştirirlerdi. en çok da bunlara uyuz olurdum.
biz de matrağa aldık bir zaman sonra. diğer türlü uğraşılmıyordu yoksa.
zırr zıııır zııırr
geldim geldim.
+alo
-alo
+xx radyo mu?
- evet, kiminle görüşüyorum?
+ben, ayşe.
- ya siz?
+ ben riki.
- memnun oldum ayşe. hangi parçayı çalmamı istersiniz?
+ neşet ertaş'ın ''gönül dağı'' şarkısını istiyorum.
- bu şarkıyı kim için çalmamı istiyorsun?
+ en yakın arkadaşım olan ali'ye armağan etmek istiyorum bu şarkıyı. onu çok seviyorum.
- şarkınızı bir sonraki listemize ekleyeceğiz ayşe.
+ sağ olun.
- sen sağ ol. iyi günler ayşe.
+ iyi günler
(telefon kapanır)
aradan 1 saat geçer, (arayan yine ayşe'dir; ama salağa yatılır)
+alo
-alo
+ lan riki
- alo, kiminle görüşüyorum?
+ allah belanı versin, tanımadın mı? 1 saattir çalacaksınız ulan şarkımı. çalma lan artık köpeeeğ (der kapatır)
ben de kıkır kıkır gülerdim. eğlenip mutlu olmaktan başka bir şey istememiştim ki ben bu hayattan.
evet çocukluğumuz da biraz ibiinelik yaparak geçti affedersiniz. ama özünde iyi bir çocuktum ben. nihayatinde telefon karşısında insanlarla epey eğlendiğimiz anlar olmuştu. tabii bir telefon gelene kadar.
+ alo (ağlayan bir ses)
- kim arıyordu? (ses gelmedi birkaç saniye) alo aloooo
+ alo
- kimsiniz?
+ ben aslı, annemin en sevdiği parçayı çalmanızı istiyordum bugün? (ağlamaya devam ediyordu)
- tabii, hangi parçaydı.
+ zeki müren'den ''annem''
- anneniz yanınızda mı peki?
+ yakın bir zamanda kaybettim annemi, (der ve hıçırıklara boğulur)
sessizce ağlama sırası artık bize geçmişti. telefonda kızın bir süre ağlama sesini dinledim. duygulanmıştım. gözlerim dolmuştu. alo alo diye seslenmeye başlamıştı aslı. konuşamadım, boğazım düğümlenmişti sanki. usulca telefonu kapattığımı hatırlıyorum. bir finalin böyle sonlanacağı aklımın ucundan dahi geçmemişti.
o olaydan sonra insanlarla telefon başında matrak geçmeyi bırakmıştım.
zaten çok da geçmedi, babam evin telefonunu kapattırdı da kurtulduk lan.