Yarın dedemi Ankara’da bir onkoloğa göstereceğiz. İçimde büyük bir ağırlık var. Hem acı çekmesin istiyorum hem de hep yanımızda olmasını. Aşk şarkıları bile dedemi hatırlatır oldu. Sanki çok üzülmüyor gibiyim ama üzülüyorum sözlük. Dedemi görmeye bile cesaretim yok. Yarın doktor Ne diyecek acaba? O da mı ömür biçecek? Dedem ayağa kalkamıyor. Ne bileyim bari omurgasına sıçramamış olsaydı. Kanser olduğunu söylemedik ama tahmin ediyor. Zaten Ailede var diye iki sene önce kanser taraması olmak için doktora gitmiş kan alıp bir şeyin yok demişler. Şimdi de diyor ki karaciğer zaten yeniliyor kendini kesip alsınlar prostatta da çok az varmış. Böyle yaşamak istiyor ya tutunmak istiyor ya canım nasıl acıyor. Kemik ağrısı çok kötü olur, karaciğerine zarar gelmesin diye ağrı kesici bile içmiyormuş. Yirmi gün önce hiçbir şey bilmezken ben hayatta olduğum sürece kimse sana bir şey yapamaz demişti tam kapıda uğurlarken. Şakasına demişti gülüyordu ama yine de insanın yüreğine oturuyor. Benim babaannem de olmadı büyükbabam da ama dedem diğerinin eksikliğini hiç hissettirmedi hep el üstünde tuttu. Yaşlı diye umursamazlar sanıyordum ama ben tıp kazanınca o kadar gurur duydular o kadar mutlu oldular ki nasıl gidiyor Kızım aferin kızım mezun ol da bize de bak her seferinde böyle şeyler söylüyordu. Gözünün içi gülüyordu okulumu sorarken falan. Mezuniyetimi görmesini istiyorum. Uzaktan kuzenimi istemeye gelecekler dedemden isteyeceklermiş. Evlenme meraklısı olduğumdan değil ama bir gün böyle bir şey yaşadığımda dedemin de başköşede olmasını ben de isterdim sözlük. Benim ilk maaşımı, mezuniyetimi, belki çocuklarımı görmesini çok isterdim. Doktor iyiymiş beş yıla kadar uzatırız demiş bilmiyorum belki mezuniyetimi görebilir ama hayırlısı olsun, onun için en acısız en az gurur kırıcı nasıl olacaksa öyle olsun her şey. Zoruna gidiyor kendine bakamamak. En çok canımı yakan böylesine tutunmaya çalışması. Korkuyor mu ölmekten? Keşke bir mucize olsa da iyileşse. Annemin yanında ağlamayı boş buluyorum o kendini bu kadar tutarken kim bilir benim kaç katım üzgünken üzerine gitmek istemiyorum ben de buraya yazıyorum gerçek bir itiraf bunlar benim için çünkü. Yapacak bir şey yok, cidden.