tıbbiyeli itiraf – Tıbbiyeli Sözlük
"Beni kullandın." dedi. Kırılmış ve suçlayıcı bir tavırla.
"Hayır! Öyle değil..." itiraz ettim. "Sana söyledim."
"Ben.. İstediğimi sandım. Yanılmışım.."

"İstediğini mi sandın?!" dedi alayla gülerek. Ardından öfkeyle yükseldi.
"O gece benimle oynuyordun!"

Sinirlenmeye başlamıştım.
"Bana utanmış, mahcup olmuş numarası yapma sakın! İkimiz de senin ne olduğunu biliyoruz..."

"Öyle mi?" Öfkeyle güldü. "Öyleyse sen de benden farklı değilsin!" Gözleri ateş püskürüyordu. "Beni ne zaman arasan söylediğin şey basit bir 'sıkıldım' dan farklı değil.."

İstifimi bozmadım. Takdir edercesine başımı sallayarak "Bak.." duraksadım. "Bu sefer haklısın."

"Bu sefer.." dedi. Acı bir kahkahayla.
Bu kadarı fazlaydı. Masadaki şaraba yöneldim.

"Anlamıyorsun değil mi?" devam etti.
Büyük bir yudum alarak ona döndüm.
Kestirip attı.. "Beni etkiliyorsun. Ben.. Bir şey düşünemiyorum."
"Aşık oldum. Seni seviyorum.." Dedi itiraf edercesine.

Hayretle ona baktım.. Aşk, Sevgi sözcüklerini böylesine kullanmak.. Ne kadar adi, ne kadar ucuzdu..

Duraksadım.
"Uçkur için böylesine yalvarmak.." yüzümü buruşturdum. "eminim. acıklı olmalı.." Diyerek elimdeki bardağı ona kaldırdım.

"Uçkur.." Diyerek alayla baktı duvarlara.. Durdu. Sonra başını sallayarak bana döndü.
"Keşke onu sevdiğin gibi sevebilseydin beni."
"Keşke onun gibi dokunabilseydim sana."
"Keşke bir zamanlar tıpkı onun olduğu gibi yanında olabilseydim senin.." Umursamazca baktı bana.

Gitti..

Ben de.. Mıhlandığım yerde.. o kesif tiksintiyle birlikte,
yapayalnız kaldım.