Merhaba sözlük yine ben. Hastaneden bir onkolog hocama dedemin sonuçlarını gösterdim. Doktorlar hasta psikolojisini belli bir yerden sonra çok fazla anlamıyor sanırım. Aslında hocayla Ne konuştum o ne dedi hiçbiri aklımda değil sanki her şey birbirine girdi. Gözüm falan ağrıyor şu anda garip hissediyorum kendimi. Arkadaşımı çağırdım yanıma Eminim ki anlatsam saatlerce dinler ama konuşmak iyi gelmiyor. Fark ettim ki mutlu olduğum günler sanki Dedem yok gibi hissettiğim günler. Yani sanki hastalık Yok her şey yolunda... öyle zamanlarda iyi hissediyorum ama aklıma dank ettiği anlarda öyle olmuyor. Üzülüyorum sözlük alıştım sanıyordum ama alışamıyormuş insan böyle bir şeye. Kalbimde bir ağırlık var eziyor beni.