Istifa etmek istiyorum ama eve donmek babamdan harclik isteyecek olmak da zoruma gidiyor.
Tus calismak istiyorum, ayda 9 nobetim var. Gunde en az 200 hasta bakiyorum su siralar. (Nobet arkadasim da en az o kadar bakiyor) ertesi gun komple pert vaziyette geciyor. Ayda 10 gun ders calismak da yetmiyor.
En az alti ay kirami odeyebilecek kadar birikim yapip birakmak istiyorum. Ama ya kazanamazsam diye de korkuyorum.
3. Gun asiridan sonra tahammulum kalmiyor. Guzel guzel faydasi olmadigini anlatmama ragmen grip olup elleri cebinde acile gelen toraman toraman adamlar ille de serum diye diretince Bazen nobetin ortasinda kim bakarsa baksin yeter be deyip basip gidesim geliyor. Gidemiyorum.
Gecen 10 tane cingene acili dagitmis. Ilaclari kirmislar, guvenlige saldirmislar. Defleri yerlere atmislar. 70 000 e yakin zarari var hastanenin. Ilcenin kocaman(!) Amcalari idareye cikip cay icip yaninizdayiz deyip gidiyor. Ben nobette degildim o gun ama anlatti arkadaslar. Yanlarinda kimse yokmus. Zoruma gidiyor.
Sevdigim bir suru doktor arkadasim var. Ya onlara saldiran olursa diyorum gozlerim doluyor. Ya o abiye vurduklarinda basina gelseydi, kanasaydi, entube etmek zorunda olsaydim. Kendi nobet arkadasimi ya da.. ya da ayni seyin laciverdi bi yerde calisan baska bir arkadasima bi zarar gelse naparim diye dusundukce gozlerim doluyor.
Babama anlattim telefonda. Benim babam emekli polis. "Polis cagirmamislar mi?" Dedi.cagirmislar ama polis de bir sey yapamamis.
Alti sene boyumuzdan buyuk kitaplar okuduk. Gezmedik tozmadik ders calistik. O bi baltaya sap olamamis adamin bana gelip kulu gibi davranmasi, o toplulugun her gun selam verdigim guvenlikci abiyi darp ettigini dusunmek bogazimi dugumluyor. Cok doldum.
Ben eskiden insan goren bi bolumde uzmanlik yapayim derdim. Simdi patoloji biyokimya vs cok yakin geliyor. Sirf insan gormemek icin. Radyoloji bile us falan yapmak gerekir diye itici geliyor. Kazanamam bu sartlarda hicbirini, o ayri mesele.
Her gecen gun meslegimden ve icinde yasadigim toplumdan tiksiniyorum.
Biz buraya 14 kisi atandik. Iki kisi kaldik. Onceki senelerde de boyle olmus. Kimse demiyor bu insanlar neden cekip gidiyor diye.
Tus calismak istiyorum, ayda 9 nobetim var. Gunde en az 200 hasta bakiyorum su siralar. (Nobet arkadasim da en az o kadar bakiyor) ertesi gun komple pert vaziyette geciyor. Ayda 10 gun ders calismak da yetmiyor.
En az alti ay kirami odeyebilecek kadar birikim yapip birakmak istiyorum. Ama ya kazanamazsam diye de korkuyorum.
3. Gun asiridan sonra tahammulum kalmiyor. Guzel guzel faydasi olmadigini anlatmama ragmen grip olup elleri cebinde acile gelen toraman toraman adamlar ille de serum diye diretince Bazen nobetin ortasinda kim bakarsa baksin yeter be deyip basip gidesim geliyor. Gidemiyorum.
Gecen 10 tane cingene acili dagitmis. Ilaclari kirmislar, guvenlige saldirmislar. Defleri yerlere atmislar. 70 000 e yakin zarari var hastanenin. Ilcenin kocaman(!) Amcalari idareye cikip cay icip yaninizdayiz deyip gidiyor. Ben nobette degildim o gun ama anlatti arkadaslar. Yanlarinda kimse yokmus. Zoruma gidiyor.
Sevdigim bir suru doktor arkadasim var. Ya onlara saldiran olursa diyorum gozlerim doluyor. Ya o abiye vurduklarinda basina gelseydi, kanasaydi, entube etmek zorunda olsaydim. Kendi nobet arkadasimi ya da.. ya da ayni seyin laciverdi bi yerde calisan baska bir arkadasima bi zarar gelse naparim diye dusundukce gozlerim doluyor.
Babama anlattim telefonda. Benim babam emekli polis. "Polis cagirmamislar mi?" Dedi.cagirmislar ama polis de bir sey yapamamis.
Alti sene boyumuzdan buyuk kitaplar okuduk. Gezmedik tozmadik ders calistik. O bi baltaya sap olamamis adamin bana gelip kulu gibi davranmasi, o toplulugun her gun selam verdigim guvenlikci abiyi darp ettigini dusunmek bogazimi dugumluyor. Cok doldum.
Ben eskiden insan goren bi bolumde uzmanlik yapayim derdim. Simdi patoloji biyokimya vs cok yakin geliyor. Sirf insan gormemek icin. Radyoloji bile us falan yapmak gerekir diye itici geliyor. Kazanamam bu sartlarda hicbirini, o ayri mesele.
Her gecen gun meslegimden ve icinde yasadigim toplumdan tiksiniyorum.
Biz buraya 14 kisi atandik. Iki kisi kaldik. Onceki senelerde de boyle olmus. Kimse demiyor bu insanlar neden cekip gidiyor diye.