Senemin en mutlu zamanlarıymış, bilmiyordum (şimdiden bahsediyorum.. bu covid belası çıktığından itibaren) yeni anlamaya başladım. Biraz şikayet etsem de kendisinden (istanbulu ve en çok da okulumu özlememden mütevellit) birazcık şikayetten kim zarar görmüş ki? Geldiğimden beri 10dan fazla kitap bitirmişim, birkaç iyi insanla tanışmışım ve kendimi ve başımdan geçenleri çok iyi anlamışım. Hala devam ediyorum bunlara.. konuştuğum birkaç kişi hariç kimseyle muhattap olmamaktan bi o kadar memnunum :) (tamamen yalnız kalmak da delirtmez mi insanı?) biriyle yeni tanıştım ama okuldan, üst dönemim olduğu için tatillerimizde müsait olabildik birbirimize. Hem fazlasıyla farklıyken bir o kadar da benziyoruz birbirimize. Biraz da hayranlık besliyor olabilirim. Bana biyokimya anlatacağı günleri iple çekiyorum..mümkünse. Umut fakirin ekmeğiymiş :) güneş yerinde(?), her şey yolunda. İnsanın özüne dönmesi gerek bu zamanlarda, kimi bilge kimi şarlatan olacak bu ohalin sonunda.. umarım siz de kendiniz için güzel şeyler yapıyorsunuzdur sözlük halkı :d