tıbbiyeli itiraf – Tıbbiyeli Sözlük
uzuun bir aradan sonra geri geldim, saat 3.30u geciyor. korona gunlerinin saymayi unuttugum bir gununu diger gunune baglayan bir gecedeyim. Su surecte her gun birbirinin aynisi gibi.



Onceki entrylerimi okudum. İntornlugun tam anlamiyla beklentimi karsilamadigi, okulun bitmesine az kaldi diye dusundugum bir mart gununden sonrasi yok. Son nobet cikisi, son kez yemekhanede yemek yemek, son kez kutuphanede ders calismak. 3 hafta sonra gorusuruz diye ayakustu vedalasilan arkadaslar. Belki de geri donmemiz gerekir, okul bizi geri cagirir dusuncesi. Ya evdekilere korona bulastirirsam korkusu. Ben erken mezun olmak istemiyorum, atanmak istemiyorum telasi. Gerekirse okulu dondururum gitmem kararsizligi. Online egitime gecicekmisiz iyi bari tus calisilabilir rahatlamasi. Nasilsa evdeyim yaa vakit var biraz da dizi izliyim rehaveti. Ben artik evden cok bunaldim keske okul acik olsaydi da arkadaslarla gorusseydik ozlemi. Mezuniyet torenimiz olmayacak, hipokrat yemini edemeyecegiz galiba buruklugu. Karmakarisik bir kafa ve yapilan eylemlerden alinan %0 verim.



Yine aynisi oluyor iste. Sanki baskasinin hayatinin icine sikismis gibiyim. Ne guzel planlar yapmistim mart nisanda soyle soyle calisicam, son aylarda okulla icsel olarak vedalasmaya calisicam diye. 3 hafta sonra geri donebilecegimize inanmisim ben de saf gibi.



Simdi baktigimdaysa sanki mart ayini unutmusum gibi. Sanki yillardir sadece evde hapismisim gibi. İnsanlara anlatiyorum, onaylaniyorum ama kimse durumu benim kadar icsellestirmemis galiba. Herkesin derdi oturup tus calisayim olmus. Ben zaten elenmisim, benle zaman kaybetmeyin tabi..



Her neyse, konusacak cok sey var ama benim takatim kalmadi. Yarin obur gun okula geri cagirsalar ayaklarimda derman olur mu bilmiyorum. İyice kabuguma cekildim.



Gecen sene bu zamanlar intorn olmadan onceki son tatildeydim. Hevesliydim, intornlukten beklentilerim vardi. Ama hayat bana cok guzel ogretti; "beklentiler sadece uzer".



İyi geceler, tabi boyle bi sey mumkunse..