Güncel dizileri takip ederken fark ediyorum, oyuncular hemen hemen benim yaşımda artık. Ya da benim yaş aralığımı canlandırıyorlar. yatağın bir köşesinde hayal kuracağım yaşlardan ziyade bir şeyler yapıyor olduğum, yapmakta olduğum bazı şeylerin ise hayatta karşılığını alıyor olduğum yaşlara geldim gibi. bilinçli ya da bilinçsizdik fark etmez, bir zamanlar yaptığımız seçimlerin sonuçlarını yavaştan alıyor gibiyiz.
ben ise tus çalışırken şirazeden çıkmasam bari diye düşünüyorum. tusa çalışsam, aynı zamanda stajları versem, aynı zamanda kitap okuyup dizi izleyerek 'kendime zaman ayırsam'. bütün bu tus çalışma olayını hayatıma nasıl entegre etsem diye düşünürken yeni dönem başlayalı bir aydan fazla oldu. hayatımda tıpkı şimdi sözlüğün hali gibi üç beş yeni başlık açmaya çalıştım, altı dolmadı. çalışacak olma düşüncesinden bile yorgunken kütüphaneden aldığım kitapların teslim tarihi geldi geçti, ben daha okul açılmadan önce okuduğum kitabın alıntılarını geçiremedim deftere. bir şeyler izledim, unuttum. şimdiden üç sınava girdim, baba stajlardan biri de yolda.
bir yerlerde insanlar kitap okuyabiliyor, okuduklarını anlayacak beyin fonksiyonları kalıyor günlerinin akışında. bir yerlerde insanlar seviyor ve sevilebiliyor. dinç uyanabiliyorlar. kendilerine yemek hazırlarken bunu estetik bi işe dönüştürenler var. iradelerini sınav başarısından ziyade hayatlarında mutluluk buldukları şeylere yönlendiriyorlar. bütün bir hayatımı değiştiremem ama hayatıma mutlu olduğum işleri daha fazla katabilirim. bunun bu kadar mevzu olması bile saçma aslında.
okuduğum kitabı yarın teslim edecekken burası aklıma geldi. okurken vay anasını, bu kitap hakkında birkaç bir şey yazabilirim diye düşünmüştüm. derli toplu yazmak, kendimi ifade ederken sıralı cümleler kurmak, gündelik hayatta sıkıcı bulduğum 'okuduğun kitap hakkında konuşmak' olayını yerine getiriyormuş gibi hissetmek de mutlu ediyor beni.
burada yazmaya devam edip etmemeyi düşünüyordum ama kayıt olurken tıp fakültesinde sürecek altı yılı baz almıştım, henüz bitmedi. bitene kadar, mutlu olduğum bir şeyi sürdürebilirim bence.
ben ise tus çalışırken şirazeden çıkmasam bari diye düşünüyorum. tusa çalışsam, aynı zamanda stajları versem, aynı zamanda kitap okuyup dizi izleyerek 'kendime zaman ayırsam'. bütün bu tus çalışma olayını hayatıma nasıl entegre etsem diye düşünürken yeni dönem başlayalı bir aydan fazla oldu. hayatımda tıpkı şimdi sözlüğün hali gibi üç beş yeni başlık açmaya çalıştım, altı dolmadı. çalışacak olma düşüncesinden bile yorgunken kütüphaneden aldığım kitapların teslim tarihi geldi geçti, ben daha okul açılmadan önce okuduğum kitabın alıntılarını geçiremedim deftere. bir şeyler izledim, unuttum. şimdiden üç sınava girdim, baba stajlardan biri de yolda.
bir yerlerde insanlar kitap okuyabiliyor, okuduklarını anlayacak beyin fonksiyonları kalıyor günlerinin akışında. bir yerlerde insanlar seviyor ve sevilebiliyor. dinç uyanabiliyorlar. kendilerine yemek hazırlarken bunu estetik bi işe dönüştürenler var. iradelerini sınav başarısından ziyade hayatlarında mutluluk buldukları şeylere yönlendiriyorlar. bütün bir hayatımı değiştiremem ama hayatıma mutlu olduğum işleri daha fazla katabilirim. bunun bu kadar mevzu olması bile saçma aslında.
okuduğum kitabı yarın teslim edecekken burası aklıma geldi. okurken vay anasını, bu kitap hakkında birkaç bir şey yazabilirim diye düşünmüştüm. derli toplu yazmak, kendimi ifade ederken sıralı cümleler kurmak, gündelik hayatta sıkıcı bulduğum 'okuduğun kitap hakkında konuşmak' olayını yerine getiriyormuş gibi hissetmek de mutlu ediyor beni.
burada yazmaya devam edip etmemeyi düşünüyordum ama kayıt olurken tıp fakültesinde sürecek altı yılı baz almıştım, henüz bitmedi. bitene kadar, mutlu olduğum bir şeyi sürdürebilirim bence.