Yollar yolculuklar insanlar,
ihtimaller ve olasılıksızlıklar,
Seçimler ve zorunluluklar,
Susulan ve söylenen, Dalgalanan ve durulan hisler,
Çocuklar yaşlılar ölümler, bakınca ben nasıl olacağım deyip kendi sonunu düşündüğün şeyler,
Her an elinden kayıp gidebilecek olan hayatlar, belki dönmesine ufacık katkın olan hayatlar,
Allah senden razı olsunlar, mutlu ettiğin biri, belki yeterince mutlu edemediklerin, üzdüklerin, kırdıkların, haksızlık ettiklerin, belki de istemeden zarar verdiklerin, pişmanlıkların,
Umutlar, aydınlanışlar, fark edişler, vazgeçişler, İç çekişler,
farkında olmadan tanık olduğun son bakışlar, yerle bir olan şehirler, kaybetme korkuları, şükürler,
Bazen varlıklarını sorguladığın bazen en özel anlarında yanında olan Dostlar, her yeri inleten kocaman içten kahkahalar,
Mutluluklar, yetinmeyi öğrenmeler, başarısızlıklar, bazen de tatminsizlikler,
Uzun yürüyüşler, düşünüşler, dinleyişler,
Ailen, en sevdiklerin, seni en çok sevenler ve attığın adımlar,
Masumiyetin ve masumiyetsizliğin,
Özgürlüğün ve bağlılığın,
Yetişkin halinle çektiğin büyüme sancıları,
Yaşadığını en çok hissettiğin anlar,
Olgunluğun ve muzip takılan hep orda olsun istediğin çocuk yanın,
Hızından başın dönen zaman,
Bazen geçsin istediğin, Bazen de dursun istediğin zaman. Ama sana aldırmayan, akıp gittiğini en çok da çevrendekilere bakarken hissettiğin zaman. Belki çevrendekiler de sana bakarken hissediyor en çok zamanın geçtiğini. Doğum günüme 10 günüm var. Hala 26 olduğumu kabul etmiyorum, yine de İyi ki varım be. bugün ben doğarken annemin yanında olan 30 yıllık anestezi uzmanıyla tanıştım. Yanımdaki binada bir bebek ağlıyor, önünden geçtiğim hastanenin yoğun bakımında muhtemelen birileri son nefesini veriyor. Bebekler büyüyor insanlar yaşlanıp ölüyor. Bu kadar kısa zamanda insan bu kadar önemsiz olduğunu anlayamıyor. Ya da bazen anlıyor sonra geri unutuyor. Hayat çok garip, Ama sevimli de.
ihtimaller ve olasılıksızlıklar,
Seçimler ve zorunluluklar,
Susulan ve söylenen, Dalgalanan ve durulan hisler,
Çocuklar yaşlılar ölümler, bakınca ben nasıl olacağım deyip kendi sonunu düşündüğün şeyler,
Her an elinden kayıp gidebilecek olan hayatlar, belki dönmesine ufacık katkın olan hayatlar,
Allah senden razı olsunlar, mutlu ettiğin biri, belki yeterince mutlu edemediklerin, üzdüklerin, kırdıkların, haksızlık ettiklerin, belki de istemeden zarar verdiklerin, pişmanlıkların,
Umutlar, aydınlanışlar, fark edişler, vazgeçişler, İç çekişler,
farkında olmadan tanık olduğun son bakışlar, yerle bir olan şehirler, kaybetme korkuları, şükürler,
Bazen varlıklarını sorguladığın bazen en özel anlarında yanında olan Dostlar, her yeri inleten kocaman içten kahkahalar,
Mutluluklar, yetinmeyi öğrenmeler, başarısızlıklar, bazen de tatminsizlikler,
Uzun yürüyüşler, düşünüşler, dinleyişler,
Ailen, en sevdiklerin, seni en çok sevenler ve attığın adımlar,
Masumiyetin ve masumiyetsizliğin,
Özgürlüğün ve bağlılığın,
Yetişkin halinle çektiğin büyüme sancıları,
Yaşadığını en çok hissettiğin anlar,
Olgunluğun ve muzip takılan hep orda olsun istediğin çocuk yanın,
Hızından başın dönen zaman,
Bazen geçsin istediğin, Bazen de dursun istediğin zaman. Ama sana aldırmayan, akıp gittiğini en çok da çevrendekilere bakarken hissettiğin zaman. Belki çevrendekiler de sana bakarken hissediyor en çok zamanın geçtiğini. Doğum günüme 10 günüm var. Hala 26 olduğumu kabul etmiyorum, yine de İyi ki varım be. bugün ben doğarken annemin yanında olan 30 yıllık anestezi uzmanıyla tanıştım. Yanımdaki binada bir bebek ağlıyor, önünden geçtiğim hastanenin yoğun bakımında muhtemelen birileri son nefesini veriyor. Bebekler büyüyor insanlar yaşlanıp ölüyor. Bu kadar kısa zamanda insan bu kadar önemsiz olduğunu anlayamıyor. Ya da bazen anlıyor sonra geri unutuyor. Hayat çok garip, Ama sevimli de.