Ankara' dan istanbul'a plastik cerrahi kliniğinde yaz stajı yapmak için gelmişim, hem şehire hem klinikteki insanlara yeni yeni alışıyorum. Bir sabah serviste asistanların biriyle muhabbet ederken acile el yaralanması geldi. asistan aşağıya indi ve ben doktor odasında yalnız kaldım. Biri gelirse yoğunluktan dolayı şu anda klinikte doktor olmadığını 2 saat sonra gelmeleri gerektiğini söylememi tembihledi. Ben de bir yandan açtım temel kitapları okuyorum bir yandan gelen hastaları şutluyorum. İyice otomatiğe bağlamışım, kapıdan kim girerse "şu an maalesef yoğunluktan dolayı klinikte sizinle ilgilenebilecek doktor yok, 2 saat sonra gelin " diyorum, hastalar da bir şey demeden gidiyorlar. 10-15 hasta geldi bu şekilde. Yine kapıdan orta yaşlarda, güzel bir sarışın kadın belirdi ve içeriye girdi. ben yine aynı cümleyi kurdum. Kadın saçma bir şekilde bana gülümsedi ve gitti. Ben tabi kadının niye sırıttığına anlam veremeyip içimden "deli midir nedir " diyorum ve önümdeki kitabı okumaya devam ediyorum. 15 dakika sonra asistan aradı. "Koter ameliyathaneye gel birazdan güzel bir vaka başlayacak, hem maksillofasiyal görmek istiyordun" dedi. İndim aşağıya ameliyathaneye girdim. Bir de ne göreyim. Az önce serviste gördüğüm kadın scrubsların içinde monitördeki btyi inceliyor. Sonra asistanların biri geldi hocam defekt şurada mı falan diyor. Sonra zaten hocanın klinikte doçent olduğunu hatta o kliniğin anabilim dalı başkanı olduğunu öğrendim. Dumur olmuş ve kıpkırmızı olmuş bir suratla hocayla tanıştım. Hoca asistanlara anlattı olayı. Asistanlar benle çılgınca taşak geçti falan. güldük, eğlendik ama hala içimde utancı durur.