tıp fakültesinde 1. sınıfa başlayanlar genelde yarıyıl tatiline yakın zamanlarda lise ziyareti yaparlar. ben de bir kaç arkadaşla buluşup xfl'yi ziyarete gitmiştim. kimya hocası bizi 12lerin dersine soktu. ygs'ye yakın bir zaman olduğundan ciddiyetle arkadaşlara son zamanların önemini, stresin kötü etkilerini, ve kendim son sınıfken üst dönemlerle sürekli konuşup resmen bir arşiv oluşturduğum lys ile nerden nereye ilerlediler örneklerini anlatıyordum. o sırada alt dönemden aramızın çok iyi olduğu samimi bir arkadaşım ''hocam barones frozbite bir soru sorabilir miyim?'' dedi. hoca söz hakkı verince ''barones frozbit telefon numaranızı alabilir miyim acaba?'' dedi. ben tabi ciddiyetimin bozulmuş olması nedeniyle şakayla karışık ''hııı vercem ben sana'' dedim. sonra sınıftaki sessizliği fark edince ''telefonumu'' diye ekledim salak gibi. sıvadım tüy diktim kısacası. hoca arkadaşa münasebetsiz şakası yüzünden kızdı felan, ben de daha ağzımı açıp konuşamadım. o günden beri topluluk önünde konuşmak durumunda kaldığımda iki kere düşünmemden mütevellit mental retarde insanlar gibi baya yavaş cümleler kuruyorum. mükemmelliyetçi ruhum hala kendimi rezil etmemle barışamadı...