Lise zamanları. Hatta sanırım 4. Sınıf. Dönemdeki Herkes birbiriyle can ciğer olmuş. Özellikle sınıftaki arkadaşlarımızla Yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmiyor. Tabi kopyalar da. Sınav haftasındayız, o gün de din kültürü ve ahlak bilgisi dersinin yazılısı var. Elbette ki matematik fen çalışmaktan bu tarz derslere pek sıra gelmediğinden herkes sınavda kopya peşinde.
sınav başlıyor. Bildiğim birkaç şeyi yaptıktan sonra bir boşluk doldurma sorusu görüyorum. Kur'an'ın diğer ismini sormuş hoca. Tabi bir sürü isim var ama özellikle bir tanesini istiyor. Sınavda da herkes bu soruya takılınca baskılara dayanamayıp 'bir erkek ismi' diye de ipucu veriyor. Tabi hemen hatırlayıp yapanlar çıkıyor ama ben bilmediğimden orda etrafa bakıp millet çıkmadan bir kopya koparmaya çalışıyorum, yok olmuyor. ya duymuyorum ya hoca yaklaşıyor falan derken arkamdaki çocuk 'furkan' diye fısıldıyor. Normalde ne olması lazım? Eyvallah diyip kağıda cevabı yazmak lazım di mi? Normali bu. Ama bunu size söyleyen kişinin adı `furkan` olunca 'kesin trolledi beni' diye düşünüp yazmıyorsunuz işte o an. Hadi lan diyip gülüp geçiliyor sadece. Tabi bu arada sınav bitmek üzere, herkes kağıdı bırakıp çıkmış. Ben etrafa çaresiz bakışlar atarken artık hoca yaklaşıp kağıdı isteyince kahvaltıda yediğim yürekle bir şeyler karalayıp gülerek veriyorum kağıdı adama.
Neyse aradan bir süre geçiyor. Hoca sınıfta notları açıklayacak. Tek tek öğreniyoruz notları. Geçmişim sınavdan oh diyorum. Ama en son hoca bir soru soruyor:
- Arkadaşlar Kur'an'ın adını sorduğum soruya ` benim ismimi yazan` çok zeki arkadaş Hanginiz?
Tabi bunu duyan sınıf yarılıyor ve o anda hayatperest ayağa kalkıp
- hocam, ihihihi, bendim hocam, ihihih, kızmadınız inşallah ;) diyor.
Ve o günden sonra dönemdeki hatta okuldaki hiçbir öğrencinin ismini bilmeyen hoca, beni her Gördüğünde hayatperest naber? Sınavda kağıtlara not bırakmaya devam ediyor musun? diye laf soktu bir sene boyunca. Her gördüğünde. Her.
sınav başlıyor. Bildiğim birkaç şeyi yaptıktan sonra bir boşluk doldurma sorusu görüyorum. Kur'an'ın diğer ismini sormuş hoca. Tabi bir sürü isim var ama özellikle bir tanesini istiyor. Sınavda da herkes bu soruya takılınca baskılara dayanamayıp 'bir erkek ismi' diye de ipucu veriyor. Tabi hemen hatırlayıp yapanlar çıkıyor ama ben bilmediğimden orda etrafa bakıp millet çıkmadan bir kopya koparmaya çalışıyorum, yok olmuyor. ya duymuyorum ya hoca yaklaşıyor falan derken arkamdaki çocuk 'furkan' diye fısıldıyor. Normalde ne olması lazım? Eyvallah diyip kağıda cevabı yazmak lazım di mi? Normali bu. Ama bunu size söyleyen kişinin adı `furkan` olunca 'kesin trolledi beni' diye düşünüp yazmıyorsunuz işte o an. Hadi lan diyip gülüp geçiliyor sadece. Tabi bu arada sınav bitmek üzere, herkes kağıdı bırakıp çıkmış. Ben etrafa çaresiz bakışlar atarken artık hoca yaklaşıp kağıdı isteyince kahvaltıda yediğim yürekle bir şeyler karalayıp gülerek veriyorum kağıdı adama.
Neyse aradan bir süre geçiyor. Hoca sınıfta notları açıklayacak. Tek tek öğreniyoruz notları. Geçmişim sınavdan oh diyorum. Ama en son hoca bir soru soruyor:
- Arkadaşlar Kur'an'ın adını sorduğum soruya ` benim ismimi yazan` çok zeki arkadaş Hanginiz?
Tabi bunu duyan sınıf yarılıyor ve o anda hayatperest ayağa kalkıp
- hocam, ihihihi, bendim hocam, ihihih, kızmadınız inşallah ;) diyor.
Ve o günden sonra dönemdeki hatta okuldaki hiçbir öğrencinin ismini bilmeyen hoca, beni her Gördüğünde hayatperest naber? Sınavda kağıtlara not bırakmaya devam ediyor musun? diye laf soktu bir sene boyunca. Her gördüğünde. Her.