tıbbiyeli itiraf – Tıbbiyeli Sözlük
siz benim hayatımı kurtaracak kişi değilsiniz, beni soğuktan koruyamaz, yağmurlarda ıslanmaktan alıkoyamazsınız . bunu yalnızca ben 'kendim' yaparım. ben bir şemsiye teline tutunmadan da hayatta kalabilmiş bir kadınım.



siz yokken de hayattaydım. hiç geleceğim olmayacakmış gibi hissettiğim zamanlar da tek başımaydım. ölecektim ben, ''yaşamak istiyorum'' dedim, bir gençliği ellerimle toprağa verip yeniden yeniden dirilttim. Üstümüze karlar yağdı. Ömürlerce sürmüş gibi gelen karlar yağdı. hayatımı böyle inşa ettim yeniden yeniden. inşa ettim karlardan bir ev, bir başımaydım. bağırdım kendim olacak kisiye, sonra dönüp uzunca sustum kendime. Alındım biraz da üstüme. Ardından mutsuz oldum çokça. ağladım da.



Kar yağdı dudaklarıma. Ağladım.



ben söyledim ama siz göremezsiniz nasıl ağladığımı. ben içimden daha güzel ağlarım çünkü . ben ağlarken güzel hissedebilen bir kadınım.



Siz insafsızca '' … ''dersiniz, beni üzer ağlatırsınız. "ben size oyuncak olarak mı yaratıldım?ben de biriciktim. ben de birirlerinin evladı, birilerinin kardeşiydim. ben de sevilecek kadar değerliydim. ki bir zamanlar çok da sevildim. "



Diyebilmeliydim size ...ardından konuşur gibi sustum gönlünüzce.





...



sonraları, sizin başkaları hakkında da bir çırpıda söylediğiniz o sözleri üzülerek dinledim. onlar uzun süre seccademize bereket damlaları oldu. yüzümüze gölge, saçımıza ak sicimler oldu. gerçek üzüntüler böyleymiş, anladım. hatırladıkça ağlatırmış, gerçek mutluluklar gibi. gerçek sevgi gibi, hatırladıkça severmişsin, öyle demişti biri.



yine de ''bilemezdiniz'' deyip kabul ettim. anlamak öyle çok kolay değil ki birbirini. yargılamanın aksine...



siz müsterih olun diye söylüyorum. ben sizin yüzünüzden ağlamam artık. siz bundan böyle tenimde bir damla yaş göremezsiniz.



siz beni sevmezsiniz de ayrıca, onu da bilirim. siz beni sevebilecek kişi değilsiniz. sessizliğiniz çok güzeldi o yüzden tereddüt ettim. Artık edemem merak etmeyin.ben yine de gülümserim sessizliğinize. ben gülümserken güzel hisseden bir kadınım çünkü. sizin sessizliğinize gülümserken kutsanmıştım. Bu yüzden gülümserim her akşamüzeri. en azından günde bir kere gülümserim sizin için; sizin gibi olanlar için. ben sizlere gülümserim ağlar gibi.



***



ben ağlarken şehrinize yağmur olup inen o kadınım. çisil çisil değil, bardaktan boşanırcasına yağarım. ben sevmeye yeltendiğinde bir meltem gibi saçlarınızın arasından geçebilecek bir kadınım.



gülümsememle baharı getirip, sessizliğimle kışınız olur, kelimelerimle gözyaşlarınıza dokunurum. Beni yanaklarınızdan silersiniz, sonunuz olurum.



siz beni istemeseniz de dört mevsim yaşayacaksınız. her yağmur yağdığında üzgün, solgun yüzümü hatırlayacaksınız. kış güneşi ıstmayacak sizi. siz ağlayan kadınları gördüğünüzde sessizliğinizde boğulacak olansınız.



siz benimle olan hatıralarınızı her köprü parmaklığında bir bir hatırlayacaksınız. beni unutmaya çalışırken gülümsediğiniz o anlardan acıyla pişmanlık duyacaksınız. siz bahar geldi diye bir köşeye çekilip gizlice ağlayacak olansınız.



Ve iç geçiçerek göz ardı edeceksiniz birlikte sustuğumuz cam kenarı büfeyi.



...



siz beni ağlatmasaydınız aslında, ben şehrinize yağmur, toprağınıza bereket olacaktım. kalbinizde tekleme, dilinizde tutukluluk olarak kalacaktım. Fakat siz beni yarım bıraktınız.



oysa ben sizin evlerinize neşe, hastalarınıza şifa, ben sizin biricik göz aydınlığınız...



***



ben gidiyorum şimdi siz hoşça kalabilin diye. Londra'ya ışık, sahra'ya yağmur olmak üzere gidiyorum. Kendi çiçeklerimi yetiştirip, emeğimi ve zamanımı toprağa vermeye gidiyorum. verdiğim emeğin karşılığını gözyaşı olarak, suskunluk olarak değil de, hayatıma bir parıltı olarak ödeyecek toprağı bol bir şehre gidiyorum.



çünkü ben sizin benzettiğiniz gibi parlatıldıktan sonra güzel olan, camdan yapılmış bir süs eşyası değilim. ben sevildikçe güzelleşecek bir kadınım, diğer bütün kadınlar gibi. ışığını kar altında kaybetmiş bir kadınım sadece.



***



simdi londra'ya gün ışığı, sahra'ya yağmur, kanada'ya akçaağaç olmak üzere gidiyorum. Mutsuzluğunuza mum ışığı, kalbinize ferahlık olarak yürüdüğüm o yollardan geri dönüyorum. Sizi ve şehrinizi sevmiyorum. Fazlaca şikayet ettiğiniz soğukluğumu şehrinize bırakıyorum. Ben de biraz hoşçakalabileyim diye...