tıbbiyeli itiraf – Tıbbiyeli Sözlük
Yıl olmuş 2017 hala endoskopiyi genel anestezisiz yapan devlet hastaneleri var. Genel anestezi için randevu almak istiyorsun kasım ayına atıyorlar. Sonra da yok 10 yıl önceki zamanla şimdiyi kıyaslayıp öven devlet adamları falan...



Ha ben mi? Çarşamba lokal anestezili endoskopi için randevum var. Yok yahu ne korkucam. :) (Gitmesem arkadaşlara ayıp olur mu acaba?)
Uyanık? Hayır, ahlaksızsın. Çirkefsin, bencilsin, karşındakini enayi yerine koymaktan hoşlanıyorsun ama yemezler.



Nöbet grupları ayarlanırken çıldırıyorum çıl dı rı yo rum.



Bir de bunların hepsi sınıf arkadaşım ya... intörnlük bok gibi. Gelmeyin.
Bazı günler hastanede işler çok yogun olmakta ve birikmekte, tek kişi olarak çalıştığım dönemlerde böyle günlerde (bkz:Pazartesi) herhangi bir iş yapılmamışsa ama hoca soruyorsa cevabım "Hocam şimdi gönderdik, cevap bekliyoruz, laboratuvarda hatalı çıkmış" gibi şeyler oluyor. Yoğunluk içerisinde takip etmeyi veya göndermeyi unutmuş olabiliyorum. Sonrasında da işi yapıyorum tabi , ama yine de insan yalan söylediği için üzülüyor.
sahilde rahat rahat bisiklet sürememekten ve koşu yapamamaktan usandım kardeş. arap, semaveriyle gelmiş sofra beziyle beraber bisiklet yoluna; yürüyüş yoluna taşmış. kardeş gidin sefanızı az ötede yapın gözünüzü seveyim. zaten okul başlayacak biraz kafamızı dağıtalım değil mi, bir de sizle mi papaz olalım? işin siyasi boyutu bir tarafa, pasaklı ve edepsiz olmaları da cabası. bu gürühun bir de denize giren veya "çimen" sınıfı var ki evlerden ırak. ileride derdimizi kime nasıl anlatırız bilmiyorum.
kişiliğimle sorunlar yaşıyorum sözlük.



başkalarıyla konuştuğum zaman soğuk davranıyorum, sert davranıyorum, görmezden geliyorum. fakültedeki herkese ''siz'' diye hitap ediyorum örneğin. çok mutsuz olduğumda, çok hasta olduğumda, yanımda birilerini istediğimde, birine sempati duyduğumda, -diğerlerine oranla iyi anlaştığım- biriyle konuşurken aslında demek istediğimin çarpıtılmışını kast ediyorum. biri nasıl olduğumu sorsa direkt teşekkür ediyor ve ''siz?'' diye soruyorum mesela. ''mutsuzum.'' diyemiyorum. ya da ''nasıl görünüyorsam öyleyim.'' gibi garip cevaplar veriyorum. biri bana ''arkadaşım'' dese, ''arkadaş olduğumuzu nereden çıkartıyorsunuz ? ''diyorum.

''çok yalnızım, çok mutsuzum...'' demek yerine...



''ne yapmayı seversin?'' sorusuna '' sevmeyi sevmiyorum. '' diyorum mesela.

'' sevmek istiyorum, sevilmek istiyorum...'' diyemiyorum.



herkesin gülüp eğlendiği bir ortamda ''neden gülmüyorsun, bir sorun mu var?'' sorusuna ''komik gelmedi.'' diyorum.



''gülümsemeyi özledim, mutlu olmak istiyorum...'' diyemiyorum.



aslında bunlar benim yalnızlığımın çırpınışları sanırım. başkaları karakterimi ''berbat'' buluyorlar. ben sadece susuyorum o zamanlar.



''böyle davransam da , kast ettiğim şey bu değil. sadece yalnızım, mutsuzum. zor şeyler yaşadım ve düştüm. ayağa kalkamıyorum. her gün ruhumun bir parçası ölüyormuş gibi hissediyorum.bir daha hiç mutlu olamayacakmış gibi hissediyorum. yeniden bir şeyleri hissedebilmek istiyorum. teselli edilmek istiyorum, ağlamak istiyorum.anlaşılmak istiyorum. sizin güldüğünüz şeylere gülmek, üzüldüğünüz şeylere üzülmek istiyorum. anılarım olsun istiyorum, arkadaşlarım olsun istiyorum.çok gencim, hayatta yaşanacak hiç bir şey kalmamış gibi hissediyorum. yine de yaşamak istiyorum. zor geldiğinde 'zor geliyor' demek istiyorum. 'yardım et' demek istiyorum.''



söyleyemiyorum. biliyorum, söylemeyi de hak etmiyorum.
Hikayenin sonu geldiğinde kimler için beni karşına aldıysan, kimler için karakterinden ödün verdiysen onlar çoktan ölmüş olacak. Her gün beni bekleyeceksin, gelsin hesaplaşalım diyerek. Gıcırtılı salon kapısı açıldığında ilk gördüğün nefretle bakan gözlerim olacak.