tıbbiyeli itiraf – Tıbbiyeli Sözlük
Kimseye güvenim kalmadı sözlük. Bütün dostlarımı tek tek kaybettim. bana ihtiyaçları varken o kadar güzeldi ki her şey. Onlara çok güvenmiştim. Onları kırmaktan korkuyordum. Kırınca da türlü şebeklikler yapıp kendimi affettiriyordum. Ama yoktan bir sebepten benle tartışıp,beni üzüp sanki beni hiç tanımamış gibi hayatlarına devam etmeleri beni şaşırtıyor doğrusu. Tabi genelde birkaç ay/yıl sonra bir zamanlar iyi vakit geçirdikleri arkadaşları akıllarına geliyor ve pişmanlık mesajı atıyorlar. Belki ne durumda olduğumu merak ediyorlar. Ben de ehuheh oldu geçti boşver diyip kırgınlığımı içime gömüyorum. Ve o gömdüğüm yerde kalıyor. Kinim geçmiyor bir türlü. Bunu defalarca yaşadığıma mı yanayım, içimde biriken şeyleri yüzlerine bağıramama mı yoksa sorunu kendimde aramaya başlamama mı? Güven önemli,kaybetmeyin...
Zamanında anatomi salonundan çaldığım vertebra (lumbar) kemiğini sevgilime hediye etmiştim. Neden yaptım, nasıl yaptım şu anda ben de hayret etmekteyim.
İğneden korkuyorum.

oh be sonunda söyledim hayır yani doktorsun diye taş kalpli sanıyolar:(
"Nasıl yani? O hastadan bunu mu istedin? Buna mı çağırdın beni? İki ay oldu intörnlüğe başlayalı hiçbir şey bilmiyor musun?"

İç ses: Abla halk sağlığındaydım ben ya. Halk sağlığından geçtim ben ya.... ağzını kırdığım halk sağlığından ne öğrenip de geçeyim? Ayrıca sen de başımda dursaydın ilk gün bari. Gelip on dakikada başımdan gitmek yerine?

Dış ses: işte abla dikkatsizliğime geldi galiba da kusura bakma hani...
Tatilin bitmesine yakın gündüzleri uyku bastırıyor yine :( inceden mesajı veriyor beyin;

- muhahhahaha tatilde uyuyacaktın dangoz!

Yine uykuya heba olacak bütün bir sene ben ona yanarım.
Hayatın acı yüzüyle tanışmam 8. Sınıftaydi. Liseye baslamamla iki samimi arkadasimdan yüksek puan alip farklı liselerde okumaya başladık. Sonra beni disladilar. Neyse lisede tekrar arkadaslar falan üniversiteyi kazaninca yine aynı şeyler. Bu sefer tıp okuyorum herkes ben gibi derken bu sefer de tus girdi araya ders çalışmamı, kendisinin çalışmaması kendisine yediremeyen arkadaşlar. Bazen diyorum ki siradan biri olsam yakın arkadaşlarım olur muydu. Arkadaşının başarısına kendisinden daha çok sevinen sadece bir dostum var. Nereye mi bağlıycam ? Ben insanları çok seviyorum ama karşılık göremeyince de kafaya çok takıyorum. Insanlara olan inancımı kaybettim . Bu yüzden de çok arkadaşim yok olmasını da istemiyorum
Ufak da olsa bir dünya turu yaparsam bir gün, gittiğim yerlerde şu müze şu doğal güzellik şu tarihi Vs.den çok oranın peynirlerini denemek istiyorum.

Bilmem kaç bin çeşit peynir var dünya üzerinde: ben 10 tanesini bile bilmiyorumdur. Sarı, turuncu, kırmızı, beyaz, sert, yumuşak, delikli, deliksiz bir sürü çeşit var, çıldırıcim!



Tom jerry'deki jerry gibi peynirlerin içinde yüzeyim istiyorum.