tıbbiyeli itiraf – Tıbbiyeli Sözlük
buraya beni tanıyan kimsenin yazmaması veya beni tanımayacak olmalarının rahatlığıyla yazıyorum,çünkü sosyal medyada bile yazdıklarımdan sonra iyi misin bir sorun mu var gibi sorularla muhattap olmak istemiyorum.

ve evet bir ayakkabıcıdan çıkarken geçmiş olsun diyordum ki tam kendimi toparladım ama o sırada da düşüyordum az daha.

yanılmıyorsam fizyoloji lab. dersiydi. mikroskobu yere düşürdükten sonra hayatımdaki en uzun sessizliğe şahit oldum. evet ben maalesef sakar bir doktorum ve beyni çok merak ettiğim halde bu sebeptendir ki beyin cerrahisi bölümnü kafadan eledim. primum non nocere
insanların gerçek yüzünü görüp tiksineceğim diye derin ilişkiler kuramıyorum ya da kurmak istemiyorum arkadaşlıklarım hep yüzeysel
Iliskim sanki bulent ortacgil -degirmenler sarkisi gibi hissediyorum sevgili sözlük. Ama Cok seviyorum merkeezzz
O günden sonra sürekli artan bir huzur ve mutluluk var içimde.kafamdaki bütün o kötü anılar sanki deftere yazılan yazıların silinmesi gibi silinmiş ve sadece izi kalmış gibi hissediyorum.güzel anıları düşünmekse artık içimi acıtmıyor.gülümseyerek selamlıyorum her birini.
Ankara' dan istanbul'a plastik cerrahi kliniğinde yaz stajı yapmak için gelmişim, hem şehire hem klinikteki insanlara yeni yeni alışıyorum. Bir sabah serviste asistanların biriyle muhabbet ederken acile el yaralanması geldi. asistan aşağıya indi ve ben doktor odasında yalnız kaldım. Biri gelirse yoğunluktan dolayı şu anda klinikte doktor olmadığını 2 saat sonra gelmeleri gerektiğini söylememi tembihledi. Ben de bir yandan açtım temel kitapları okuyorum bir yandan gelen hastaları şutluyorum. İyice otomatiğe bağlamışım, kapıdan kim girerse "şu an maalesef yoğunluktan dolayı klinikte sizinle ilgilenebilecek doktor yok, 2 saat sonra gelin " diyorum, hastalar da bir şey demeden gidiyorlar. 10-15 hasta geldi bu şekilde. Yine kapıdan orta yaşlarda, güzel bir sarışın kadın belirdi ve içeriye girdi. ben yine aynı cümleyi kurdum. Kadın saçma bir şekilde bana gülümsedi ve gitti. Ben tabi kadının niye sırıttığına anlam veremeyip içimden "deli midir nedir " diyorum ve önümdeki kitabı okumaya devam ediyorum. 15 dakika sonra asistan aradı. "Koter ameliyathaneye gel birazdan güzel bir vaka başlayacak, hem maksillofasiyal görmek istiyordun" dedi. İndim aşağıya ameliyathaneye girdim. Bir de ne göreyim. Az önce serviste gördüğüm kadın scrubsların içinde monitördeki btyi inceliyor. Sonra asistanların biri geldi hocam defekt şurada mı falan diyor. Sonra zaten hocanın klinikte doçent olduğunu hatta o kliniğin anabilim dalı başkanı olduğunu öğrendim. Dumur olmuş ve kıpkırmızı olmuş bir suratla hocayla tanıştım. Hoca asistanlara anlattı olayı. Asistanlar benle çılgınca taşak geçti falan. güldük, eğlendik ama hala içimde utancı durur.
okul bitince boktan birkaç insanla aynı ortamda olmaktan kurtuldum.şimdi tus geçip dersaneye gitmeyi de bırakınca tüm boktan insanlar hayatımdan çıkmış olacak. yaşam enerjim arttı yemin ederim.
NE ZAMAN DRAKE'İN ONE DANCE ŞARKISINI DİNLESEM DEĞİŞİK FİGÜRLER YAPARAK DANS EDESİM GELİYO.ADAMI DİNLEYE DİNLEYE BEYNİME EMPOZE ETMİŞİM DANS ETMEYİ.