kitapları rahat okunabilen az sayıdaki filozoftan biri. kıvamını bulmamış, olgunlaşmamış zihinlerde çarpıcı etkilere sahip olabilir.
kendisi 'varoluşumuzun gayesi olarak ileri sürülebilecek tek şey vardır, o da varolmamanın bizim için olmaktan daha iyi olacağı bilgisidir' gibi aforizmalarla nihilizmin dibine vurur çoğu zaman. insan hayatının bir sarkaç misali ıstırap ve can sıkıntısı (ki bu, ona göre daha berbattır) arasında gidip geldiğini ifade etmek ister. peki bu pesimist, nihilist felsefeye karşın schopenhauer abimiz neden intihar etmez, yani hayatın bu kadar çekilmez ve acı dolu olduğunu düşünen bir insan neden bu oyunu oynamaktan vazgeçmez? sorusunu düşünmüştüm bir süre. christopher janaway'in bu soruyu irdelemesi ile şu sonuca ulaşılır:
...İntihara dönelim. Schopenhauer'in intiharı ele alma tarzı genellikle şaşırtıcı bulunur. çünkü onu sadece tasvip etmemekle kalmaz- eğer varolma varolmamadan asla daha değerli değilse, neden?- fakat reddedişi 'intiharın iradenin güçlü biçimde olumlanmasının bir fenomeni' olduğu ve intiharın 'hiçbir surette yaşama iradesini terk etmediği' gibi gerekçelere dayanır. yapılan açıklama şudur: intihar eden kimse hayatın anlamıyla ilgili tavrı gözden geçirilmemiş fakat gerçek hayatı yanlış olarak anlamını kazandırdığı düşünülen sonuçlarından yeterince kurtulamamış sıradan kimsedir...
schopenhauer, hayatın anlamı, say yayınları
yani kısacası, schopenhauer'a göre intihar eden kimse hayatı ister istemesine ama onun içinde barındırdığı şartlardan hoşnut değildir.
kendisi 'varoluşumuzun gayesi olarak ileri sürülebilecek tek şey vardır, o da varolmamanın bizim için olmaktan daha iyi olacağı bilgisidir' gibi aforizmalarla nihilizmin dibine vurur çoğu zaman. insan hayatının bir sarkaç misali ıstırap ve can sıkıntısı (ki bu, ona göre daha berbattır) arasında gidip geldiğini ifade etmek ister. peki bu pesimist, nihilist felsefeye karşın schopenhauer abimiz neden intihar etmez, yani hayatın bu kadar çekilmez ve acı dolu olduğunu düşünen bir insan neden bu oyunu oynamaktan vazgeçmez? sorusunu düşünmüştüm bir süre. christopher janaway'in bu soruyu irdelemesi ile şu sonuca ulaşılır:
...İntihara dönelim. Schopenhauer'in intiharı ele alma tarzı genellikle şaşırtıcı bulunur. çünkü onu sadece tasvip etmemekle kalmaz- eğer varolma varolmamadan asla daha değerli değilse, neden?- fakat reddedişi 'intiharın iradenin güçlü biçimde olumlanmasının bir fenomeni' olduğu ve intiharın 'hiçbir surette yaşama iradesini terk etmediği' gibi gerekçelere dayanır. yapılan açıklama şudur: intihar eden kimse hayatın anlamıyla ilgili tavrı gözden geçirilmemiş fakat gerçek hayatı yanlış olarak anlamını kazandırdığı düşünülen sonuçlarından yeterince kurtulamamış sıradan kimsedir...
schopenhauer, hayatın anlamı, say yayınları
yani kısacası, schopenhauer'a göre intihar eden kimse hayatı ister istemesine ama onun içinde barındırdığı şartlardan hoşnut değildir.