asla iyileşmeyecek çocukluk yaraları

entry girmeden önce başlığın ekşiden araklandığını belirtmek isterim
hayat nedir sorusunun cevabını öğrendiğim bir çocukluk anım var paylaşmaya karar verdim ağır hainlik içerir

ortaokul dönemi aileden kopmaya arkadaş çevresi yapmaya başladığımız yıllar e malum erkek çocuğuyuz ailemiz elinden geldiğince yedirip içiriyor paramızı eksik etmiyor.biraz da fırlama bi tiptim okuldan kaçma alışkanlığı edindiğim dönemler.mahalleden çok ama çok samimi olduğum bir arkadaşım var ya da ben öyle sanıyormuşum.bu arkadaşın kavgası olsa en önde ben giderdim derdi olsa oturup dinlerdim.hatta aynı kızdan hoşlanıyorduk kız da benimle ilgileniyordu ama sırf bu muhabbetten kıza ters yapıp arayı bozmuştum bu şerefsizi de üzülme diye teselli ediyordum aşkımı kalbime gömüyordum.arkadaşlığın gerektirdiği ne varsa ziyadesiyle yaptığıma emindim ve hiç gocunmamıştım da.arkadaşlık uğruna aşk meşk dahi tanımamıştım o güne kadar.yine her zamanki gibi başladı gün ,arkadaşlarla toplandık ne yapalım ne edelim derken gondola gitmeye karar verdik tabi benim ilk binişim olacak heyecanlıyım fazlasıyla.bahsedilen yere ulaştık tüm arkadaşlar bilet aldı 2şer adet
baktım bende de 2 adet bilet parası var aldım arkamı döndüm o da ne biricik kankim içeri giremiyor parası yok diye.gel lan içeri dedim geldi yan yana bindik gondola ve o rüya bitti.içimden bi daha binmek gelse de o duyguyu gömdüm ne de olsa arkadaşımla binmiştim.diğer arkadaşlar ikinci kez de bindi ve indiler.makarasını yaptık falan yani eğlendik o gün.araya biraz zaman girdi mahalle maçı yapmışız cepteki son para da içecek alınarak harcanmış.bi baktım kankim ve 3-5 arkadaşı geldi hadi yürüyün gondola gidelim.eve gitsem annem fırça atacak evi resmen sömürüyorum tamam ya kankam yanımda ısmarlar en kötü yarın veririm hesabındayım.gondola doğru yürüyoruz kankimin kardeşi de yanında bilet gişesine geldik biletler alınıyor o esnada kankimin kardeşi abi drug'a da bilet alalım dedi ve abisi yok oğlum o parayla akşam ekmek alacağız diye cevap verdi ve kafamdan aşağı kaynar sular döküldü:( o gün insanoğlunun ne denli kahpe olduğunu öğrendim o gün paranın gücünü öğrendim o gün paraya tapan insan profilini öğrendim.keşke öğrenmeseydim ama öğrendim hem de çok ufakken öğrendim.sonra da o şahısla olan tüm muhabbetimi kestim olayı selam selam düzeyine çektim.evet böyle kötü bir anım var belki sizde daha derin olanları vardır :(
ortaokul yıllarımda tam üç sene aynı sırayı paylaştığım arkadaşım...üç kişi oturuyorduk bir sırada, sınıf mevcudu yaklaşık 50 kişiydi. benden bir yaş büyüktü kendisi. daha doğrusu onu bir yıl geç göndermişlerdi okula. uzun boylu, beyaz tenli, siyah saçlı ve gözleri şaşıydı. derslerinde çok başarılı değildi ama elinden geleni yapıyordu. ayrıca çok güzel bir sesi vardı. bazen okulun bahçesine çekilir onun şiir okumasını dinlerdim. ilk şarkıları, şiirleri onunla dinledim diyebilirim.
herhalde şaşı olduğu için olsa gerek insanların içine pek karışmazdı, çekingendi, genelde yalnızlığı tercih ederdi. efendiliği sebebiyle hocalar da onu severdi. bir gün anlam veremediğim bir şekilde bir hocamız ( hoca demeye dilim varmıyor) sinirli bir şekilde arkadaşımın gözleriyle alay etti...sınıfın ortasında...arkadaşım yapılı biriydi ama hoca kadın olduğu için ona kötü bir söz söylemeden sınıfı terk etti sadece. halen de durduk yere hocamızın neden bu şekilde davrandığını anlamış değilim. lisede yollarımız ayrıldı, çok seyrek görüşebiliyorduk
bir akşam derslerime çalışırken telefon çaldı, arayan aynı sırayı paylaştığımız üçüncümüzdü. titrek bir sesle acı haberi verdi...karşıdan karşıya geçmeye çalışırken araba çarpmıştı arkadaşıma, bir gün yoğun bakımda kaldı sonra vefat etti. ilk kez bir yakınımın, arkadaşımın, dostumun ölmesine şahit oldum, şarkıları, şiirleri de ilk ondan öğrendim, ölümü ve hüznü de.
ondan birkaç ay sonra dedem de vefat etti. kabrini ziyarete gidince gördüm ki ikisi de yan yana... allah sohbetinizi bol etsin dedim içimden. şunu itiraf etmeliyim ki arkadaşımın mezarına, toprağına daha çok dokundum, daha çok sevdim, suladım.

içerik kuralları - iletişim