Gerilimin efendisi (master of suspense) Alfred Hitchcock’un 1960 yapımı, döneminin başyapıtı ,ama günümüzde Gus Van Sant’ın sanatsal deneyi ile geçerliliğini yitirdiği ispatlanmış, (Hitchcock çok taklit edildiği için belki artık seyirciye şaşırtıcı gelmiyor) klasikleşmiş bir filmdir. Tabi ki klasiklere saygımız her zaman sonsuz.
Öncelikle meşhur duş sahnesinin geçtiği film olarak reklamını yapmak istiyorum, ayrıca bu duş sahnesinin 40. dakikada başrol oyuncusu Janet Leigh’in ölümüyle sonlanması da seyirciyi şoke eden bir durum (sinema tarihinde başrolü en erken öldüren film olarak bir kenara not edilmeli diye düşünüyorum.
Her ne kadar ‘psycho’ kelimesi ‘sapık’ olarak türkçeye çevrilmiş olsa da, kelime anlamı olarak ingilizcedeki ‘psychoanalysis’in kısaltılmışı olduğu hatta son sahneye ve filmin anlam bütünlüğüne gönderme yaptığı ile ilgili görüşler vardır. Psikanaliz demişken, filmin sonunda psikiyatristin psikanalizi sonucu söyledikleri ile, başroldeki Anthony Perkins’in , namıdeğer sapığın, duştaki kadını neden öldürdüğünü net bir şekilde anlayabiliyoruz. Perkins’in canlandırdığı Norman Bates ; kendi annesini başka biriyle gördüğünde onu öldürebilecek derecede kıskanan ve annesinin de kendisini o denli kıskandığını bilmek isteyerek psikoza girmiş, çift kişiliğe sahip bir karakterdir. Burada Bates’in ikinci kişiliği Norma Bates yani annesidir ve cinayetleri de annesinin kılığına girerek, anne kişiliği ile işlemektedir. Yine filmin sonunda görüyoruz ki işlediği cinayetler Marion Crane (Janet Leigh) ile sınırlı değildir, hoşlandığı birçok kadını bu sebeple öldürmüştür.
Son olarak, Norman Bates’in Marion Crane’i öldürmeden önce aralarında geçen son sohbetten alıntı yaparak bitirmek istiyorum yorumumu. Böyle annesiyle sıkıcı bir yerde neden yaşadığını hatta buralardan kaçması gerektiğini ve annesiyle yaşamayı bırakmasını söyleyen Crane’e, Bates’in cevabı ‘Bir çocuğun en yakın arkadaşı annesidir’ olmuştur, fakat konu annesine gelince de ‘Bir oğul asla bir sevgilinin yerine geçmez’ deyip annesine olan tutkulu kışkançlığını, paylaşamamasını ve belki de çaresizliğini dile getirmiştir.)
Benden bu kadar,izlemediyseniz izleyiniz efendim.
Öncelikle meşhur duş sahnesinin geçtiği film olarak reklamını yapmak istiyorum, ayrıca bu duş sahnesinin 40. dakikada başrol oyuncusu Janet Leigh’in ölümüyle sonlanması da seyirciyi şoke eden bir durum (sinema tarihinde başrolü en erken öldüren film olarak bir kenara not edilmeli diye düşünüyorum.
Her ne kadar ‘psycho’ kelimesi ‘sapık’ olarak türkçeye çevrilmiş olsa da, kelime anlamı olarak ingilizcedeki ‘psychoanalysis’in kısaltılmışı olduğu hatta son sahneye ve filmin anlam bütünlüğüne gönderme yaptığı ile ilgili görüşler vardır. Psikanaliz demişken, filmin sonunda psikiyatristin psikanalizi sonucu söyledikleri ile, başroldeki Anthony Perkins’in , namıdeğer sapığın, duştaki kadını neden öldürdüğünü net bir şekilde anlayabiliyoruz. Perkins’in canlandırdığı Norman Bates ; kendi annesini başka biriyle gördüğünde onu öldürebilecek derecede kıskanan ve annesinin de kendisini o denli kıskandığını bilmek isteyerek psikoza girmiş, çift kişiliğe sahip bir karakterdir. Burada Bates’in ikinci kişiliği Norma Bates yani annesidir ve cinayetleri de annesinin kılığına girerek, anne kişiliği ile işlemektedir. Yine filmin sonunda görüyoruz ki işlediği cinayetler Marion Crane (Janet Leigh) ile sınırlı değildir, hoşlandığı birçok kadını bu sebeple öldürmüştür.
Son olarak, Norman Bates’in Marion Crane’i öldürmeden önce aralarında geçen son sohbetten alıntı yaparak bitirmek istiyorum yorumumu. Böyle annesiyle sıkıcı bir yerde neden yaşadığını hatta buralardan kaçması gerektiğini ve annesiyle yaşamayı bırakmasını söyleyen Crane’e, Bates’in cevabı ‘Bir çocuğun en yakın arkadaşı annesidir’ olmuştur, fakat konu annesine gelince de ‘Bir oğul asla bir sevgilinin yerine geçmez’ deyip annesine olan tutkulu kışkançlığını, paylaşamamasını ve belki de çaresizliğini dile getirmiştir.)
Benden bu kadar,izlemediyseniz izleyiniz efendim.