Film gibi rüya görüyordum. Bundan sonra kimse beni rüyaların birkaç saniye sürdüğüne inandıramaz. Taha, beheşti, teyze, dede, Ünideki sınıfla tartışma ve kavga, sınıfça gözaltı, bu sırada hem elektrik (bu elektrik nasıl o kadar gerçekçi olabiliyordu anlamadım)hem dayak yemem, tek tek savunmalar, en son benim uzun savunmam ve evet devletinizi de düzeninizi de sevmiyorum ama sevmemek fiil değildir demem, sonra neyse deyip bizi bırakmaları, doğulu arkadaşların yardımcı olmaları, ikbal, yediğim dayakların acısı yüzünden kalkmam ve cidden de çok değişik yatıp sağ tarafımın acıdığını fark etmem. Sadece milletin savunmasını beklerken bile bir iki dakika geçmiştir ne dediklerini bile hatırlıyorum.