tıbbiyeli itiraf – Tıbbiyeli Sözlük
Son tatilim diye 1 ayımı haylazlıkla geçirdim.

İntörnlüğe halk sağlığı ile başladım, gene haylazlık ediyorum.



Acil, Pediatri falan başlayınca: ben öğrenci olmak. Ben bir şey bilmemek.
Sınıfta bir arkadaşım bir çocukla sohbet etmeye başlamış. Flört falan değil normal konuşma. Neyse uzun konuşulunca tanışmadık ben bilmem ne diye arkadaşım(xx) diğerine(xy) elini uzatmış. XY de kulağına eğilip dini sebeplerden ötürü elini tutamıyorum demiş. Arkadaşın ilerde kadın doğum seçmeyeceği kesin belli ki. Dini sebeplerden ötürü bazı stajlara uzak kalması da olası o zaman? Bir yandan gülüyorum bir yandan etrafı yıkasım geliyor sözlük swh
klinik dersimizde bir asistan abiyle tanışmıştık, (aslında aynı abi 1.komitede gözetmenlerden biriydi, süreniz doldu deyip optiğimi almamıştı ben bi afallamıştım ya o kadar çalıştık falan sonra şaka yaptığını söyleyip gülmüştü garip bi haz alma yöntemi sanırım) o kadar komik, vurdumduymaz, rahat ama aynı zamanda işine de meraklı bi abiydi ki bi klinik dersi ilk defa bu kadar dikkatli dinlenmiştir heralde neyse demem o ki umarım 6 yıl ve uzmanlık bittiğinde senin gibi espirili ve kafam rahat bir insan olarak kalırım, umarım bu doktorluk yolu benden çok şey alıp götürmez.
Sözlük çok kötü bir şey oldu. Az önce muhtemelen bilerek bir sınıf arkadaşım tarafından takip edildim burada. Ona sesleniyorum ben seni bulmaya çalışmıycam sen de beni bulmaya çalışma birkaç entryimi sildim ama sonra fark ettim ki benden parça olan şeyler bunlar o yüzden silmeye devam etmiyorum. Bence bunu burda birçok kişi yaşamıştır. tamamen anonim takılmak istediğim düşünülürse şu anda gerginim
başlık yine tıbbiyeli günlüğe dönmüş. evet kardeşim büte kalmışsın, ne itiraf ama. aaa sen de portakal suyu içip kitap mı okuyorsun, vay canına! demek sevgilini özledin, hadi canım inanmam! dostum eline ilk defa silah alıp yirmi el ateş etmişsin, bak bu çok gizli bir bilgi keşke itiraf etmeseydin. evet hep insanlara güvendiğinden kaybediyorsun, hepsi kaka, sen mükemmelsin! ''yokuşların sonunda yok oluşlar varmış, bilsem nefes nefese koşmazdım.'' üstat sen ne yaptın, işte aforizma bu!
Bütünlemeye kaldım.. Son kurşun.. Köprüden önceki son çıkış.. Allah'ım yardım et. Sınıfı geçersem gelecek yıl gerçekten çok çalışacağım
"Beni kullandın." dedi. Kırılmış ve suçlayıcı bir tavırla.
"Hayır! Öyle değil..." itiraz ettim. "Sana söyledim."
"Ben.. İstediğimi sandım. Yanılmışım.."

"İstediğini mi sandın?!" dedi alayla gülerek. Ardından öfkeyle yükseldi.
"O gece benimle oynuyordun!"

Sinirlenmeye başlamıştım.
"Bana utanmış, mahcup olmuş numarası yapma sakın! İkimiz de senin ne olduğunu biliyoruz..."

"Öyle mi?" Öfkeyle güldü. "Öyleyse sen de benden farklı değilsin!" Gözleri ateş püskürüyordu. "Beni ne zaman arasan söylediğin şey basit bir 'sıkıldım' dan farklı değil.."

İstifimi bozmadım. Takdir edercesine başımı sallayarak "Bak.." duraksadım. "Bu sefer haklısın."

"Bu sefer.." dedi. Acı bir kahkahayla.
Bu kadarı fazlaydı. Masadaki şaraba yöneldim.

"Anlamıyorsun değil mi?" devam etti.
Büyük bir yudum alarak ona döndüm.
Kestirip attı.. "Beni etkiliyorsun. Ben.. Bir şey düşünemiyorum."
"Aşık oldum. Seni seviyorum.." Dedi itiraf edercesine.

Hayretle ona baktım.. Aşk, Sevgi sözcüklerini böylesine kullanmak.. Ne kadar adi, ne kadar ucuzdu..

Duraksadım.
"Uçkur için böylesine yalvarmak.." yüzümü buruşturdum. "eminim. acıklı olmalı.." Diyerek elimdeki bardağı ona kaldırdım.

"Uçkur.." Diyerek alayla baktı duvarlara.. Durdu. Sonra başını sallayarak bana döndü.
"Keşke onu sevdiğin gibi sevebilseydin beni."
"Keşke onun gibi dokunabilseydim sana."
"Keşke bir zamanlar tıpkı onun olduğu gibi yanında olabilseydim senin.." Umursamazca baktı bana.

Gitti..

Ben de.. Mıhlandığım yerde.. o kesif tiksintiyle birlikte,
yapayalnız kaldım.
intornlugun 4. Gununu bitirdim.
Tek bi sey soylicem:

İntornluk=in situ karsinom

Edit: Bi sey daha:

Uyumsuz staj arkadasi=kanser