tıbbiyeli itiraf – Tıbbiyeli Sözlük
Karakter sahibi olmamış insanların sanal ortamda yapaylık kokan entelektüel sancılar çekiyormuş gibi kendilerini pazarlamalarından midem bulanıyor.

Snapchat efekti gibiler hepiniz kralsınız arkadaş.
Bugün 2 tane çıkma teklifi aldım böylece 5 yıldır yıllık çıkma teklifi alma oranım 0,4ten 0,8e çıktı swh. Gecikmiş 1 nisandan şüpheleniyorum.
Bundan sonra her şey güzel olacak sözlük, bir stajın beni bu kadar kendime getirebileceğini asla tahmin edemezdim, teşekkürler pediatri bütte görüşürüz swh. Ve bir kez daha hayat senin her anını yaşadıkça sevesim var
İnsan bir şeyler bekleyip olmayinca kırılıyor. Beklemezse de robota dönüyor. Hayat aslında bir beklenti. O yüzden bu kadar kırgınliklar oluyor.
bir boyama kitabım var. adı 'cucu boyama yapıyor'. keyfim yokken ondan bir sayfa açıp boyama yapıyorum. ördek boyuyorum mesela. kravatlı, şapkalı bir ördek. kravatı benekli. benekleri hangi renge, elindeki çiçekleri hangi renge, şapkayı hangi renge boyasam diye düşünüyorum. bir nebze de olsa 'şu an'dan uzaklaşıyorum, çocukluğuma dönüyorum. tek derdimin ördeğin şapkasının rengi olduğu zamanlara. çocukluğumu özlüyorum, çocuk olmayı özlüyorum.
Geçen perşembe moralim çok bozuktu arkadaşların isteği üzerine tekila içmeye gittik 6 shot tekiladan sonra bir insanın tuttuğu her dal götüne mi girer demişim buda böyle bir anımdır
Dün arkadaşlarla mfö konserine gittik. İstanbul'dan kendime muse tişörtü almıştım simsiyah bişi zaten sözde zayıf göstericek. Konserde çektiğimiz bütün fotolarda hayvan gibi çıkmışım. Tişörte basılı matt bellamy sevgilimin suratı göbeğimin katmanları arasında yok oldu resmen.
Bugün evime eliptik bisiklet aldım bi gazla. Ama o kadar iradesiz biriyim ki düzenli spor yapacağıma dair inancım yok. Yine de doğum günüme az bişi kaldı keşke bi 5 kg verebilsem...
(bkz:gerçekleşmeyeceği bilinen hayaller)
Bu komitem diğerinden de kötü geçti sözlük ben mal mıyım çalışıyorum bi de çalışmasam neyse
Bi sorun var. Ya etrafımdaki insanlar gelecek hayallerinden planlarından bahsediyor.evlilik, tatil, emeklilik falan işte. 40 yıl sonrayı bile hayal edebiliyorlar. Ben düşünüyorum, olmuyor. Bi bulanıklık, bi belirsizlik. Yok, birkaç yıldan öteye gidemiyorum. Sanki yaşamam gereken süreyi dolduracakmışım gibi. Bi de şeyi fark ettim ben, insanlarla kurduğum diyaloglar o kadar boş ki, sadece o ânı geçiştirmek için cevap veriyorum. Sonra yalnız kaldığımda düşünüyorum sözlerimi ama yok yani elle tutulur hiçbir şey yok. İnsanlara cevap verdiğim anlarda bile aklımda başka düşüncelerin dolandığını fark ediyorum. Sonra kendimi kötü hissediyorum karşımdakinin söylediklerine odaklanmadığım için. Sanki değer vermiyormuşum gibi. Umarım geçiştirdiğimi anlamamıştır diyorum. Hâlbuki o an bunu istemli yapmıyorum
Peki, çarpan bir yürek; sevginin, saf bir aşkın mı tezahürü olmalı sadece?

Alçak bir hıyanet,

Katıksız bir nefret,

İçi boş bir şehvet,

Çarpan bir yürek demek değil midir?