Yapmacık sevgiden, söylediği ile yaptığı birbirini tutmayan insanlardan nefret ediyorum ve buna katlanmak zorundayım
Seni özlediğimi hissettiğim her an kendimden tiksiniyorum..
Artık çoğu şey beni mutlu etmiyor istediğim birşey olsa bile kısa süreli mutluluklar yaşıyorum büyüdüm galiba
İleride mutlu olabileceğimi sanmıyorum, 2 yıl sonra aldığım diploma mı değiştirecek her şeyi? Hiç umudum yok. Hiçbir şey yapmadan ömrümdeki çiçekler açsın istiyorum, zamanı var.
Hayatımızı darmadağın etmemek için kendimi zor tutuyorum.
Bugün arkadaşım 'senin kadar yıkık bir insan görmedim' dedi. Haklı.
Hayatı çok boş yaşıyorum ve içimde de dolduramadığım bir boşluk var. O boşluğun nasıl dolacağını da bilmiyorum.
Sürekli oradan oraya koşuşturup duruyorum. Bugün oturup düşündüm de ele avuca sığar bir şey yok.
Hayatın akışına bırakmışım kendimi düşünmeyi bile unutmuşum farkında olmadan. Başkalarının mutluluklarını, düşüncelerini kendimden daha çok önemser olmuşum. Kendi mutluluğumu unutmuşum, Sadece mutlu gibi görünüyormuşum.
Artık bir şeyleri kendim için yapmam gerekiyor farkındayım. Ama bunu nasıl yapıcam? Bana bir yol göster sözlük.
Hayatı çok boş yaşıyorum ve içimde de dolduramadığım bir boşluk var. O boşluğun nasıl dolacağını da bilmiyorum.
Sürekli oradan oraya koşuşturup duruyorum. Bugün oturup düşündüm de ele avuca sığar bir şey yok.
Hayatın akışına bırakmışım kendimi düşünmeyi bile unutmuşum farkında olmadan. Başkalarının mutluluklarını, düşüncelerini kendimden daha çok önemser olmuşum. Kendi mutluluğumu unutmuşum, Sadece mutlu gibi görünüyormuşum.
Artık bir şeyleri kendim için yapmam gerekiyor farkındayım. Ama bunu nasıl yapıcam? Bana bir yol göster sözlük.
eğer benliğiniz hiç dinlenmeyen şarkıların yüce bestecisi, bedeniniz hiç satmayan hikayelerle dolu bir kitapsa gözlerinizin en son katmanı koyu bir ayna oluveriyor.gözleriniz gümüşle kaplanıyor.acaba göz kapaklarım mı gümüşten yoksa öldüm ve gözümdeki paralar mı beni bu hale getirdi.benliğim , bedenim ve daha nice darphaneler mi doldurdu gözlerimi bu paralarla yoksa yalnızca bedenim mi soğudu?
İçimde hala yanan bir ateş var.ama etrafını dağlar ördükçe örüyor. hiçbir rüzgar el uzatmıyor ki boğulmasın ateşim. Belki bir depremdir bu duvarları yıkacak ve o şansı rüzgarla coşan ateşim gözlerimde gümüşü kalbime zenginlik diye akıtacak.
gönlüm sessiz ve durgun yüzen bir suna
o gün ki dağsız yüreğime indi en sert fırtına
gözlerim açıldı ve ölümsüz ateşim son kez konuştu
ınga ınga ınga ınga
Kimsenin dinlemediği oratoryoların bestecisi
kalmadı gönlümde sevilenlerden tek bir ayak sesi
zenginlik dediğin gümüşler gözümde bir ayna gibi
ölümsüz ateşimin çığlıkları mı yoksa ayakları kesti?
bedenim artık özgür ve deli
son ateş ki belki bu dağları eritmeli
rüzgarları boğan ateşim tekrar yüce ve diri
çölleşmiş kalbimdeki ateş ,ye toprağı iç havayı ki
firavun kalabalıklar sana ettiğini çekmeden ölmemeli
İçimde hala yanan bir ateş var.ama etrafını dağlar ördükçe örüyor. hiçbir rüzgar el uzatmıyor ki boğulmasın ateşim. Belki bir depremdir bu duvarları yıkacak ve o şansı rüzgarla coşan ateşim gözlerimde gümüşü kalbime zenginlik diye akıtacak.
gönlüm sessiz ve durgun yüzen bir suna
o gün ki dağsız yüreğime indi en sert fırtına
gözlerim açıldı ve ölümsüz ateşim son kez konuştu
ınga ınga ınga ınga
Kimsenin dinlemediği oratoryoların bestecisi
kalmadı gönlümde sevilenlerden tek bir ayak sesi
zenginlik dediğin gümüşler gözümde bir ayna gibi
ölümsüz ateşimin çığlıkları mı yoksa ayakları kesti?
bedenim artık özgür ve deli
son ateş ki belki bu dağları eritmeli
rüzgarları boğan ateşim tekrar yüce ve diri
çölleşmiş kalbimdeki ateş ,ye toprağı iç havayı ki
firavun kalabalıklar sana ettiğini çekmeden ölmemeli
yaşadığım ülkede 'doktor yazısı' gibiyim, kimse beni anlamıyor.
Bugün çok nadir yaptığım bir şey yapıp oturma salonuna ailemle oturmaya gittim. Ortada hiçbir şey yokken mevzu döndü dolaştı ve bana geldi. Hakkımda kurulan abartılı ve sevimsiz hayallere pek sevmediğim bi üslupla maruz kaldım. Ağzımı açmadım. Arada birkaç laf sokuşturuldu, yine konuşmadım ve şu an pederi boğazlamak istiyorum. Hayatımda bu kadar memur zihniyetine sahip bir insan görmedim gerçekten. Herkese cüzdan gözüyle bakan bir tip, hayır bide ben entelim havalarına bürünüyor 20li yaşlarında kız arkadaş edinmeye çalışan tipler gibi. Sanırım delilik belirtileri veriyorum sayesinde. Pedere duyduğum nefreti düşünürken bir yandan da iş hayatıma başladığımda da bu tarz iğnelemelere maruz kalırsam naparım acaba diye düşünmüyor değilim. Çok şeyden korkar oldum sözlük, kendimi de sevmez oldum. Sürekli kendi kusurlarımı arayan bir kişiliğe büründüm. Neyse ki birkaç şey yazabiliyorum buraya. Bir nevi meditasyon olarak görüyorum sanırım. Mutlu olduğumda da yazasım geliyor, hayatı sorgularken de. Tuhaf bi dönemde de olabilirim, uyumak istiyorum. Iyi geceler.
Bir bosluk hissi var üzerimde. Sanki hayatim yaşanıyor ben de izliyormusum gibi. Bir seyler yapamiyormusum gibi. Müdahale edemiyormusum gibi. Bir şeyler için ya cok erkenmis ya da cok gecmis gibi.
Her neyse bu uzerimdeki geçmeli. Yaşarken asil onemli olani hep atliyormus gibiyim. Bir seyleri iskaliyormus gibiyim. Bilmiyorum kendimi cok bosladim galiba, dusunesim gelmiyor bazen hicbir şeyi. Ne yapiyorum Bilmiyorum sozluk. Hem cok sey yapiyormusum hem de hiçbir sey yapmiyormusum gibi. BomBos seylerle hayatimi dolduruyormusum gibi. Dusunduklerime kilif bulamayinca dusunduklerimi degistiriyormusum gibi. Isime geldigi gibi dusunuyormusum gibi. Nereye gidiyorum bilmiyorum, gercekler zor geliyor bazen. Ama çıkıyor gibiyim o paralel evrenimden. Ciktigim dunya daha mi iyi onu da bilmiyorum. Bir şeyler oluyor ama ben bilmiyorum. Hicbir sey bilmiyorum. Bir Vakit gelecek dusunecegim, bilmedigim zamanlar elimden en cok sey gelecegi zamanlardi diyecegim kim bilir. Bilmemek degil de kacmak bu belki de. Kendimden, dunyadan. Evet kolay olani yapıyorum. Bilmiyorum deyip çekiliyorum. Bilmiyorum sozluk bazen gercekten dusunmek istemiyorum. Farkindayim bir yerlerde hata yapiyorum. Biraz uzaktan bakmam gerek kendime galiba. Neyim var neyim yok bir bakmam gerek kafamin icine. Her sey dikkatimi dagitiyor elimde degil. uzunyolunyolcusu, kizim bir kendine gelmen gerek yolun yol degil. Bir seyler yapman gerek.
Her neyse bu uzerimdeki geçmeli. Yaşarken asil onemli olani hep atliyormus gibiyim. Bir seyleri iskaliyormus gibiyim. Bilmiyorum kendimi cok bosladim galiba, dusunesim gelmiyor bazen hicbir şeyi. Ne yapiyorum Bilmiyorum sozluk. Hem cok sey yapiyormusum hem de hiçbir sey yapmiyormusum gibi. BomBos seylerle hayatimi dolduruyormusum gibi. Dusunduklerime kilif bulamayinca dusunduklerimi degistiriyormusum gibi. Isime geldigi gibi dusunuyormusum gibi. Nereye gidiyorum bilmiyorum, gercekler zor geliyor bazen. Ama çıkıyor gibiyim o paralel evrenimden. Ciktigim dunya daha mi iyi onu da bilmiyorum. Bir şeyler oluyor ama ben bilmiyorum. Hicbir sey bilmiyorum. Bir Vakit gelecek dusunecegim, bilmedigim zamanlar elimden en cok sey gelecegi zamanlardi diyecegim kim bilir. Bilmemek degil de kacmak bu belki de. Kendimden, dunyadan. Evet kolay olani yapıyorum. Bilmiyorum deyip çekiliyorum. Bilmiyorum sozluk bazen gercekten dusunmek istemiyorum. Farkindayim bir yerlerde hata yapiyorum. Biraz uzaktan bakmam gerek kendime galiba. Neyim var neyim yok bir bakmam gerek kafamin icine. Her sey dikkatimi dagitiyor elimde degil. uzunyolunyolcusu, kizim bir kendine gelmen gerek yolun yol degil. Bir seyler yapman gerek.