ailem haddinden fazla ısrar ettiği için yazmak durumunda kaldım. ilk başlarda pişman olsam da sonrasında bu ısrarları için onlara her gün duacı oldum. bugün tıp yazmamış olsaydım, kendi mesleği dışında bir sahada kendisini geliştirememiş, hatta ve hatta kendi branşında dahi yeterli seviyede olmayan, hayattan soğumuş, saçları açılmış, en büyük zevki uyumak olan, hareket etmeye dahi üşenen bir insan olabilirdim. şu an ise ailem sayesinde bunların yanı sıra doktor unvanım var. ne hoş.