Aramızda ayrı bir hukukun bulunduğu şehir. Canlı bir şehir her şeyden önce ama bahsettiğim canlılık hareketli olması değil. Sanki bir insan gibi gelir bana çok kez. Acımasız ama bir o kadar da şefkatli. Sanki burada olduğum sürece şehir beni izler, ağladığımda "hak ettin" der bazen, birini sevdiğimde "canın acıyacak" diye uyarır ya da. Bu his garip.