en son öğrenilen hayat dersi – Tıbbiyeli Sözlük
Asla Ümit vermeyeceksin üstüne 1000 hareket de etsen o ümidin sönmediğini görmek insana acı veriyor



Başkasına vereceğimiz ümidin içine sıçıyor...
her yerden her an gidebilecekmişsin gibi hayatını düzenlemelisin. fazla eşya, fazla insan, fazla bağlılık bir yerden sonra boğazına çöküp seni boğabilir.
hayat her yaşta herkese bir şeyler öğretir. 85 yaşına geldiğinde ömür boyu yaptıkların için en yakının olan birinden helallik bile alamamayı ve pişmanlığı, şimdiye kadar başarılı olup yüksek statüleri görüp hayatının meyvesini alacağı sırada bir anda dibi görmeyi, ölmem çok yakın diye düşünürken bile biri için yeni bir kazak örmeye başlamayı, Sevdiğin bir insanın zor süreçleri anlatması için yıllarca emek vermeyi... her yaş kendine özgü bir süreç, bir yaştan bir yaşa geçiş. Bu böyle devam edecek ve ummadığın bir gün aniden bitecek. İstesen de istemesen de.

Tanım: gözlenmesi, okunması, dinlenmesi veya yaşanması gereken dersler.
hayat bir denge oyunundan ibarettir. dengeyi her zaman korumaya bakın. bu bakımdan hepimiz birer ip cambazıyız.
Rahmân’ın kulları, yeryüzünde vakar ve tevazu ile yürüyen kimselerdir. Cahiller onlara laf attıkları zaman, “selâm!” der (geçer)ler.

(Furkan-63)
Caddebostan sahilde bi kavga çıktı

Olayı başından sonuna olduğu gibi anlatacağım ama bi tüyoyu pas geçeceğim





Caddebostan sahile 2 arkadaşımızı ziyarete gittik arkadaşlar da sahile yakın bi otoparkı işletiyorlar direkt sahile iniyoruz 5 dk mesafe var Alo yaptık



Telefondaki arkadaş kuruldukları yerde kızlar olduğunu kıvırcık olanın kendisinin olduğunu söyledi iyi dedik bi gittik efsane kız potansiyeli olan bir mekan alan ne derseniz diyin





Gittik kiralık sandalye alıp oturuyormuşsun arkadaş çağırdı 2 sandalye aldık para vermedik oturduk



Hemen yanımızda çimlerde 3 kız oturuyor biri kıvırcık biri beyaz tenli bi tane de kıvırcıpın yanındaki hatun pek bakmadım ona gözüm beyazdaydı



Oturduk içiyoruz ben detay bi şey içiyorum o beyazlı da ara ara bakıyor ikram bekliyor herhalde ve oturmuyor ayakta

Bizim oradaki dost kıvırcığı bağlamış istek parça açtırıyor sohbet koyu bu beyaz tenli arkadaş ayaklanmış geziyor bi ara böyle 10 m öteye gitti başka bi erkek grubuyla konuşuyor o esnada biz de sohbet ederken





Kıvırcık olan kıza doğru hareket eden bi çocuk gördüm böyle ötelerden kıvırcığa kitlenmiş geliyor

Geldi kıvırcığın önüne elinde bi bardak votka tarzı bi şey

Dedi konuşabilir miyiz kıvırcık da Benim yandaki arkadaşın gözüne bakıyor o esnada ne oldu dersiniz?Beyaz kız var ya diğer grupla geldi

Gruptaki elemanlardan biri çocuğa burdan git dedi çocuk da efendi efendi yola koyulmuş gidiyor Peşine verdiler çocuğun



Böyle 20 m gitmediler bu gruptan biri elinde Muşta takıp çocuğa seni muştalarım siktir git diye bağırdı çocuk arkasını dönüp belinden Rambo bıçağını çekti dedi gel erkek kim kimi yerse



O muştalının bacağına bıçağı bi sokmuş alanda kemik sesini almayan kalmamıştır herhalde

Muştalı bıçaklanınca yanındaki 2 çocuk da panik oldu onlar da ufak yaralar çizikler aldı bi baktım grubun devamı geliyor 3-4 artık kaç kişiyse



Biri bize yöneldi boş bira şişesini aldı koştu gitti bıçaklı elemanın önündeki toprakta patlattı o da poposundan yedi



Çocuğun kafasına portatif sandalyeyle vurdular çocuk da gelene sokuyor bi tane

Kim davranırsa bi tane soktu



En son o beyazlı kız bağırdı çocuğa kafasına da sopa vurdu sağ kulak arkasından sağlam kanadığını gördüm

Çocuk kızı vurmadı sola devam etti vurulanlar sağa doğru ilerledi



Evettt beyaz kavga bitti gel bakalım kıvırcığın yanına:D



Kız böyle adım adım gelirken suratına bi kahkaha bastım bana konuşamadı geldi alakasız birine küfretti



Adam mısın oğlan ibne pis pis sırıtıyor bi de diyor gafhahahahsha



Kıvırcığa kızım bak haberin olsun senin kafan pek basmıyor dedim

Vallahi hiçbirini tanımıyorum ben Avrupa yakasındayım dedi



Beyaz tenli kız çok tatlıydın ama bizle oyun olmaz



Oyuncak gibi yönlendirilir mevzunun içinde bulutsun kendini



Ben de böyle kahkaha atarım yüksek sesle.





Son öğrendiğim hayat dersi

Efendi mülayim görünümlü bir çocuk 6-7 kişiyi delik deşik edebiliyormuş...
Her şey karakterde bitmiyor, çevrenin manipulasyonu kadar etkili bir şey yokmuş aslında. Doğrumuzu yanlış belletebilen insanlarla dolu çevremiz
insan olmanın gereği olarak dünyadaki hiçbir şeyin, hiçbir maddiyatın, hiç kimsenin dolduramayacağı boşluklara sahip olduğumuz. şurda burda okuruz veya birilerinden duyarız belki ama bazı şeyler yaşayıp bu kanaate bizzat varınca daha çok yer ediyormuş.
Ama bence öğrendim tamam bitti denilebilecek bir ders de değil bu, bir kırılma noktasına gelip öğrenmeye başlıyoruz ama hayatın akışına kapıldıkça geri unutuyoruz. Bir Başka olumsuzluk yaşadığımızda tekrar hatırlıyoruz, bir şeye kendimizi fazlaca kaptırmamamız gerektiğini düşünüyoruz, Bunu Düşündükçe yaratılış gayemizi sorguluyor veya inandığımız gayeye daha çok yöneliyor ve odaklanıyoruz. Ama sonra tekrar dalıyoruz. tekrar hatırlatılıyor. bu döngü devam ediyor. Hayatın kendisi bu.

02/05/2021
"Bir yanımız telaş içinde bir kısacık ömre tutsak,
Bir yanımız ölümsüzlüğü daha çok sevmekte hayattan.."
Ömer Karaoğlu'ndan
bu entry bu #125558 düşüncelerin devamı niteliğindedir
hayatta en çok önemsediğim şeyin huzur olduğunu fark ettim. hatta ileride bir çocuğum olursa bu isim yakışır mı diye bile düşündüm itiraf edeyim (bkz:huzur gel çocuğum) ben ki eski entrylerimde bunlardan yakındığımı hatırlıyorum, tatminsizlik duygusuna kafa tutmaya başladım. yendim demiyorum diyemem henüz o noktaya gelemedim. eskiden kafamda hayallerimde çok farklı bir hayat vardı, şimdilerde hayatın doğal akışıyla barışmaya başladım. içimden gelen, mantığımın dışında kalan eskiden bana bir şeyler fısıldadıkça susturmaya çalıştığım sezgilerimle barışmaya başladım. ama onları mantığımla sürekli susturmaya çalıştığım için sesleri çok çıkmıyor artık yine de kulak vermeye onları farkında olmaya çalışıyorum. anneme hak vermeye başladım, ben bir şeyler için hırs yapıp fazlaca kaptırınca kızım kendini yıpratmaya değmez derdi. ben sinirlenirdim tabi, şimdilerde ne demeye çalıştığını anlıyorum. kahraman olmayı hayal ederdim eskiden, şimdilerde bunun çok da manalı olmadığını anladım. iki hayatım olsa birinde kahraman olmak isterdim ama tek hayatımda tadını çıkarmayı yeğliyorum artık. hep derler ya hayat senin onu ne olarak gördüğünle ilgilidir diye, aşırı klişe bir laf. ama kafanızda bir şeyleri yerine oturtmaya başlayınca hiç olmadığı kadar manalı gelmeye başlıyor. bunları okurken ne diyor bu insan evladı diyebilirsiniz, bundan bir yıl kadar önce okusaydım ben de öyle derdim ama sorun değil. bu entryi kendim için yazıyorum. neyse konuya dönelim hayattan veya herhangi bir günden bir şeyler almak istersen alırsın. her gün yolunun üstünde su satan yaşlı amcanın bir cümlesindeki zerafeti duyduğunda fark edecek şekilde dinlersen, duyarsın. gökyüzüne bakmazsan o gün havanın ne kadar güzel olduğunu anlayamazsın. hayat çok uzun değil ve hayatımız bu şekilde geçip gidecek, gelecek de bundan çok farklı değil hep bir koşuşturmaca olacak. hayat tam da içinde olduğun hastaneye giderkenki can sıkıcı an. evet can sıkıcı şeylerden minik minik kendi payına bir şeyler çıkarabilirsen, fark edebilirsen mutlu olursun. sevdiğini alamadığın zamanlar, aldığını sevdiğinde mutlu olursun. mutluluk anlık neşeden, sürekli gülüp eğlenmekten çok daha farklı bir şey; uzaktan genele bakmak, kabullenmek ve ondaki güzellikleri arayıp bulmakla ilgili. mutluluğu bulmak değil aslında mutlu olmayı öğrenmek var, bunu öğrenememiş insanların hayatlarında ufak tefek şeyler dışında hiçbir sorun yokken bile sürekli bir şeyleri mutsuzluğa bahane ettiklerini görüyorum, bu melankoli uyuşturucu gibi bir şey. ayağa kalkıp bir şeyleri değiştirmek yerine uyuşturuyorlar kendilerini. arabeskten soğumam da son yıllar da oldu bu arada, arabeske övgüler yağdırdığım entrylerim de vardır. sonra mükemmelin peşinde koşmanın hem kendime olan güvenimi sarstığını hem de başarılı olduğum şeylerin mükemmel olmadıkları için durduk yere sinirlerimi bozduğunu fark ediyorum. bundan kurtulmam gerekliliğini anlıyorum. bir de en çok ailenin her şey olduğunu fark ettim, her şey. bunu söyleyenlere eskiden abartmayın diyerek baktığımı hatırlıyorum, beni küçük aptal(*)
gelecekle ilgili planlarımda da farklı şeyler düşünmeye başladım, cerrahi düşünürdüm eskiden düşünmez oldum. olanlara saygım sonsuz bunu parantez yapayım ama hayat bu kadar güzelken neden ömrümü adamam gereken bir meslek yapayım yıllarımı ona harcayayım ki. bir kere durup düşünmenin ruhum için gerekliliğine inanıyorum, yorgunluktan ölmediğim boş vakitlerim olmalı. doktorluk mesleğinde bazı bölümlerde gerçekten insani olmayan uygulamalar var diye düşünüyorum ve aklıma erich frommdan şu kesit geliyor
''uygarlığımız kişinin bu tek başınalığını bilince çıkarmasını engelleyecek birçok oyalayıcı şeye sahiptir : her şeyden önce sıkıca düzenlenmiş ve makineleştirilmiş çalışma düzeni, insanı en temel insanca isteklerinden kendini aşma ve bir olma halinden habersiz kılar''
hayattaki pek çok şeyden ödün vermem zorunluluğunu gerektirmeyen bölümlerden yanayım artık. neyse kapatalım bu bahsi.
bazı şeyler yeni yeni manalanıyor kafamda akıllanıyorum galiba. allah allah yine büyüyorum. yine tam toparlayamadım ama aşağı yukarı kafamda bunlar dolanıyor. kendine iyi bak sözlükcüm, sözlük ahalisi ve gelecekte bunu okuyacak sevgili ben.
tanım: bu aralar kafamda dolanan şeyler.