nurullah genç – Tıbbiyeli Sözlük
Şeker mi şeker sohbeti olan kaleminde gökkuşağının dokusunu taşıyan naif yazarımızdır. Mutlaka okumanızı tavsiye ederim.

Aynı zamanda gençlik ve spor Bakanlığının yaptığı faaliyetlerle Üniversitelere "altıncı mevsim" programı adı altında Aykut kuşkaya ile birlikte gelip gününüze şenlik olmayı başaran ve zihninizde yer edeceğinden şüphe duymayacağım kişidir.



Yağmur



Vareden'in adıyla insanlığa inen Nur

Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından

Toprağı kirlerinden arındırır bir Yağmur

Kutlu bir zaferdir bu ebabil dudağından

Rahmet vadilerinden boşanır ab-ı hayat

En müstesna doğuşa hamiledir kainat.



Yıllardır bozbulanık suları yudumladım,

Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları,

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım.



Hasretin alev alev içime bir an düştü,

Değişti hayal köşküm, gözümde viran düştü,

Sonsuzluk çiçeklerle donandı yüreğimde,

Yağmalanmış ruhuma yeni bir devran düştü.



İhtiyar cübbesinden kan süzülür Nebi'nin,

Gökyüzü dalgalanır ipekten kanatlarla,

Mehtabını düşlerken o mühür sahibinin,

Sarsılır Ebu Kubeys kovulmuş feryatlarla,

Evlerin arasına dikilir yeşil bayrak,

Yeryüzü avaredir, yapayalnız ve kurak.



Zaman, ayaklarımda tükendi adım adım,

Heyûla, bir ağ gibi ördü rüyalarımı,

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım.



Yağmur, gülşenimize sensiz, baldıran düştü,

Düşmanlık içimizde; dostluklar yaban düştü,

Yenilgi, ilmek ilmek düğümlendi tarihe,

Her sayfaya talihsiz binlerce kurban düştü.

...
OLSAN DA BİR, OLMASAN DA

artık görünmüyor mevsimde hüzün
bulutlar bir garip rüyaya dalmış
ufukta güneşi ağlatan yüzün
bir mültecî gibi tenhâda kalmış
toprak yandı gülüm; çeşmeler zehir
şimdi bilsen de bir, bilmesen de bir


kaç kere çağırdım seni öteden
turnalar uçurdum gittiğin yere
bin parça eyledin kalbimi neden
ruhum bir başına düştü göklere
bana tebessümle bakıyor kabir
şimdi gülsen de bir, gülmesen de bir


derdimin yangını sardı gölgeni
bir mahkûm kanıyla aktı izlerin
deniz ölesiye severken seni
neden gemileri yaktı gözlerin
yıkıldı yolunu bekleyen şehir
şimdi gelsen de bir, gelmesen de bir


yağmurun inceden yağdığı yerde
açan gül acıyı damıtır solar
ağustos böceği düşünce derde
içine kuşların sevdası dolar
ölü bir mahzene gömüldü kibir
artık sevsen de bir, sevmesen de bir


çatladı en kavî yerinden tohum
kıvılcım düşürdü sulara gonca
her akşam ölümü koklayan ruhum
seni de kuşanır hâkan olunca
bu yerde bilinir destân-ı kebir
şimdi kalsan da bir, kalmasan da bir


zaman ki, ardımda pervane şimdi
mekân defineler döktü yoluma
fırtınadan umut bekleyen kimdi
söyle, deniz neden gömüldü kuma
zindan çöktü gülüm; kırıldı zincir
benim olsan da bir, olmasan da bir
Kırmızıyı sevdiğini bilseydim 

hayallerim kıpkırmızı olurdu



İstanbul hala güneşin ardında 

ufuklarında birkaç kara leke 

birkaç kan pıhtısı dudaklarında 

İstanbul hala sevimli mi sevimli 

ve hala bir tomucuk tadında 

yürüyelim seninle İstanbul'da 



korkusuz bir rüyadır 

bekler bizi Beykoz'da, Üsküdar'da 

birkaç kuğu, birkaç mahzun kuştüyü 

yenilgisiz bir muamma gibidir 

arar buluşmayan ellerimizi 

deli rüzgar yine sarhoş, hovarda 



tam orada, Çamlıca yokuşunda 

birkaç bulut çekelim gökyüzünden 

damarlarımızdan geçirelim ve birden 

bırakalım suların üzerine 

sen bir defa konuş, sen bir defa gül 

kumlu ebrular yapalım seninle 

serpmeli ebrular, bülbülyuvası 

hercaimenekşe, gonca ve sümbül 



yüzün bir ay gibi parlarken gecenin ortasında 

yürüyelim seninle İstanbul'da 

boğaziçi mağrur türkülerini 

gözlerine baka baka söyleyin 

martılar üşüyünce 

denizin sıcağında bulsunlar kalbimizi 



anlayabilir misin 

neden çıban gibi büyür bağrımda 

büyür de kelebek olur bu sızı 

kırmızıyı sevdiğini söyledin 

bu yüzden mi günlerdir 

İstanbul'da gül kokusu yayılan 

tepeler kırmızı, sular kırmızı 



İstanbul bilmeli ki, sahillerine 

mehtabı taşıyan senin bakışlarındır 

İstanbul bilmeli ki, limanlardan gemiler 

önce senin yüreğine açılır 

uzaklarda bir yerde 

toprağı öpmek için eğilen bahçıvanın 

parmaklarında hüzün 

sana doğru akan nehrin 

ağlayan suretidir 



bir elimizde umut 

bir elimizde sevda 

yürüyelim seninle İstanbul'da 

musiki kesilsin, tükensin yazı 

çaresiz kalınca mızrap ve şiir 

ozan bir kenara bıraksın sazı 

ressam fırçasına neden mi kızgın 

tuvalde çizgiler, renkler kırmızı 

kırmızıyı sevdiğini bilince 

çekilir mi artık güllerin nazı 



Anadolukavağı'nda her akşam 

burcu burcu bir rüyadır hayalin 

karanlık, hüznünü düşürür dağa 

kuşlar kanat çırpar, yıldızlar ağlar 

endamın her sabah iner toprağa 



hasret, yanlızlığı çoğaltan deniz 

ayrılık acıyla süzülür kandan 

nefesin fermandır Topkapı Sarayı'nda 

dönüşünü bekliyor rıhtımda şehzadeler 

öylesine yorgun, mahzun ve candan 



İstanbul bir yanımda, sen bir yanımda 

uykusundan uyanınca fırtına 

dalgalar türkümüze aşina olur 

yüzümüze bakınca deniz fenerleri 

sahibini arayan gemilerin 

çığlığıyla vurulur 



tarih heyelandır hainlerin ardında 

İstanbul tarihin soylu anası 

biz bu yürüyüşü çiğdemlerden almışız 

sevdayı kız kulesi'nden 

yalıların burukluğu altında 

geçiyoruz sokaklardan delice 



anlayabilir misin 

beyoğlu'nda gezinen 

hayal kırıklığının benden türediğini 

anlayabilir misin 

kırmızı neden böyle 

doldurur aynalara inleyen yüreğimi 



sana giden yolların kavşağında 

bir adam direniyor izini bulmak için 

siliyor tanyerine akan alın terini 

ufkunda sapsarı umudun rengi 

mavi yitik, beyaz kızgın ve siyah 

arıyor sessizce kaybolan günlerini 



Gülhane'de simit satan çocuklar 

nasıl anlasınlar ellerimizin 

neden böyle çekingen olduğunu 

Ayasofya önünde tramvay bekleyenler 

gökyüzüne dokunurken bu acı 

kimdir diye sorsunlar içlerinden 

birlikte yürüyen iki yabancı 



biz gitsek de, İstanbul'da yine de 

yıllar yılı gezinmeli bu sızı 

benden bir yaralı şiir kalmalı 

senden bir tebessüm, bir de kırmızı
kendisiyle bir fuarda tanışmıştım. mütevazi, hoş sohbet birisi. bazı şiirleri kalbin ta içine içine dokunuyor.



bana özlemin kaldı



ey yıllardır içimde beslediğim kanarya

senin o sulu sepken, yeşil gözlerin var ya

gökleri denizin elinden aldı

fırtına delirdi; deniz bunaldı

kızıl tüylü kanatların firakını

çekti uzaklara resimlerini

bana özlemin kaldı

...



ey yıllardır içimde beslediğim kanarya

senin o sulu sepken yeşil gözlerin var ya

rüyalarımı çaldı

sevda ırmağında sular alçaldı

son bahar uğradı yüreğimize

sararttı gülleri, yaseminleri

bana özlemin kaldı