tıbbiyeli günlük

Kış mevsiminde bir tan vakti yine.
Gözlerim alacakaranlık,
Kulağımda ezan sesleri..
Yanı başımda sevdiğimin kokusu.
Bulandığımız sıcacık bir yorgan..

Çok erkek, hiç erkektir..

günlük yazıyorum niyetine insanların "bakın ben ne kadar da loserım, beni ne kadar ezdiler görüyor musunuz kalbim ahan da şu kadar acıdı uf oldu, benim hayâtım zâten baştan sona yıkık" yarışlarına girdiği komedi tadında tâkip ettiğim über başlık.

".. iyi kalmak istiyorsan. Güçlü olmalısın.
Titanyum gibi .."

Depremler, idlib'deki 8 şehidimiz, van'daki çığ felaketi, bugün pistten çıkan uçak.. üzücü gelişmelerin yaşandığı günlerdeyiz. Allah sonumuzu hayır etsin.
Edit:güncelleme

"bilseydim.. bu mutluluğu koruyabilir, her şey de bambaşka gelişebilir miydi?"

nasıl kurtulacağız hiç bilmiyorum..

birlikte tutunup öylece uzaklaşalım istiyorum bu cehennemden.

sendeleyerek.. adım adım.



bir gidebilsem buralardan..



arkandaki yakarışlara, boğuk çığlıklara aldanma. Hatırla.. sakın. sakın arkana bakma.. Kurtulacağız,

Kurtulacağız..

Kafam çok karışık neyin doğru neyin yanlış olduğunu anlayamaz oldum bu saçma sapan dünya düzeninde.

Ailemin beni anlayabilecek kapasitesi olduğunu düşünmüyorum. Hiçbir sosyal ilişkimden memnun değilim etrafımdaki insanların çok sığ olduğunu ve asla anlaşılabileceğimi düşünmüyorum. bu yüzden herkese yalan söylüyorum.

merhaba günlük, zorunluya geldim geleli yedi ayda 6 kilo aldım. yine diyet yapıyorum. bıktım artık. ne yapayım yani allah da beni iştahlı yaratmış. seviyorum ya yemek yemeyi. ben sürekli ne yediğimi saymak zorunda mıyım? sanırım öyle. saymazsam kilo alıyorum çünkü.



kilolu olmak da önemli değil, yani aslında kilolu olarak da hayatıma devam edebilirim hatta daha çok alabilirim. bir sürü kadın var kilonun yakıştığı. kilolu birileri beni rahatsız etmiyor yani. ama kendimi kilolu iken beğenmiyorum. çirkinleştiriyor gibi hissediyorum. bu görüntü beni üzüyor. biraz da özgüvenimi kırıyor. zaten paranoya yapmaya meyilliyim, sanki insanlar bıngıllarıma bakıyormış gibi hissediyorum. evet bıngıllarım var. canım kaşık kaşık pilav ve çikolatalı puding gibi şeyler yemek istiyor. ama bıngıllar gidene kadar yememeye karar verdim.



off günlük off... keşke ben de yiyip yiyip kilo alamayanlardan olsaydım. inan bana yiyip kusmayı bile düşündüm ama tıbbi kimliğim hemen "saçmalama zoobi, blumia mı olacaksın kilo verme uğruna. biraz dikkat edip protein ağırlıklı beslensen yeter." dedi. "haklısın" dedim ben de. sonra duyarlı kişiliğim "yiyecek bi lokma bulamayanlar varken sen yiyip bi de kusacak mısın? insanlık suçu bu." dedi. "sen de haklısın" dedim. ikizler burcu kişiliğim hipoglisemi ile birleşince şizofreniye kayıyor sanırım. gideyim de salatalık kemireyim.



bu arada intermittant fasting deniyorum. 18/6 olarak. ve kalori sayıyorum gün içinde 1000 i geçmeyecek şekilde. 500 kcal yakacak şekilde de yürüyorum. başlayalı üç gün oldu. ödem atmaya da başlı olarak bir kilo eksik görünüyorum. bakalım ne zaman ulaşacağım hedefime. aslında şöyle bi 10 kilo versem tam ideal kiloma inmiş oluyorum. neyse bakalım..