Tıpta bir laf vardır. i fucked my life to save yours
Katılmadığım önerme. İnsanların bi meslek grubuna idealizm adı altında tahakküm kurmasından hoşlanmıyorum çünkü. Ve çünkü bizim mesleğimizde idealizm kadar önemli olan bir şey her zaman gözardı ediliyor, o da fedakarlık.
Hiçkimse bilip bilmeden hekimliğe devlet memurluğunu yakıştırmasın çünkü yazdığımız reçeteler kaşeli kırtasiye çöpleri değil.
Nedir yahu bu idealizm? Meslekte kıdemlenmek, makale yazmak, kitap yazmak, medyatik olmak mı? Lütfen biraz gerçekçi olalım ülkemizde tıp bilimi ve şifa iki ayrı uçta. Bir bilimsel araştırmaya fon bulun bakalım bulabiliyorsanız. Neden türk doktorların keşifleri hep yabancı üniversiteler menşeili? Çünkü ülkemizde kamburumuz çıkıyor iş yükünün ağırlığı ve halkın devlet desteğiyle tepemize binmesi yüzünden. Ülkemizdeki sağlık bilimi yokluğunu tıp 1. Sınıfından interne, pratisyenden profesöre kadar hiçkimsenin omzuna yükleyemezsiniz.
İdealizmin bireyselliği gözardı edilip şunu bunu yapmazsan idealist değilsin söylemleri harbiden midemi bulandırıyor. Bu tiplerin ağzı torba değil ki büzesin.
Biz sizin bize idealist demeniz için yeterli kademeye gelememiş olabiliriz ama size dakikalarca kalp masajı yapan biziz. Kırık kolunuzu bacağınızı düzelten biziz. Çocuğunuzu doğurtan, çocuğunuzun ateşini düşüren, çocuğunuzun belki istismar edildiğini bildiren biziz. Vs vs. Yaklaşık 30 tane branşın her biri sizin ruh ve beden sağlığı için.
Hayatınızda hiç hesap yapıyor musunuz acaba 1 pratisyen hekim kaç hastayı iyileştiriyor meslek hayatı boyunca? Hiç düşünmediğiniz şeylerle ahkam kesiyorsunuz.
Hiç düşünmediğiniz şey de her birimizin 1 hayatı varken onu da size harcıyor oluşumuz. Bir de kolay para kazanıyormuşuz. Bu arkadaşlar 1 hafta hastanın, avukatın, medyanın açığını arayıp tepesine bindiği bi doktor olsunlar bakalım. Obez kadın hastanın üretrasını bulup sonda takıp işetmeye çalışsınlar mesela.
Herkes biraz da dönüp kendine bakacak. Bilimi biraz da a101de satış sorumlusu olan gıda mühendisine sorun bakalım. Oyun bağımlısı bilgisayar mühendislerine, proje yapacam diye üç kuruş para alıp olmayacak yerlere bina, demiryolu onayı veren inşaat mühendislerine sorun.
Sonuç olarak bizim ülkemizde mesleğimi seviyorum demek bile idealistliktir. Hiçbir kitabı olmayan hocanın öğrencileriyle bağ kurması idealistliktir. Hiçbir uzmanlığı olmayan düz doktorun minnetle ellerine sarılan 1 hastasının olması idealizmdir.
"Meslek garantisi"nin garanti olarak hayatından çalacağını bile bile bu mesleği yapmak idealizmdir.
Katılmadığım önerme. İnsanların bi meslek grubuna idealizm adı altında tahakküm kurmasından hoşlanmıyorum çünkü. Ve çünkü bizim mesleğimizde idealizm kadar önemli olan bir şey her zaman gözardı ediliyor, o da fedakarlık.
Hiçkimse bilip bilmeden hekimliğe devlet memurluğunu yakıştırmasın çünkü yazdığımız reçeteler kaşeli kırtasiye çöpleri değil.
Nedir yahu bu idealizm? Meslekte kıdemlenmek, makale yazmak, kitap yazmak, medyatik olmak mı? Lütfen biraz gerçekçi olalım ülkemizde tıp bilimi ve şifa iki ayrı uçta. Bir bilimsel araştırmaya fon bulun bakalım bulabiliyorsanız. Neden türk doktorların keşifleri hep yabancı üniversiteler menşeili? Çünkü ülkemizde kamburumuz çıkıyor iş yükünün ağırlığı ve halkın devlet desteğiyle tepemize binmesi yüzünden. Ülkemizdeki sağlık bilimi yokluğunu tıp 1. Sınıfından interne, pratisyenden profesöre kadar hiçkimsenin omzuna yükleyemezsiniz.
İdealizmin bireyselliği gözardı edilip şunu bunu yapmazsan idealist değilsin söylemleri harbiden midemi bulandırıyor. Bu tiplerin ağzı torba değil ki büzesin.
Biz sizin bize idealist demeniz için yeterli kademeye gelememiş olabiliriz ama size dakikalarca kalp masajı yapan biziz. Kırık kolunuzu bacağınızı düzelten biziz. Çocuğunuzu doğurtan, çocuğunuzun ateşini düşüren, çocuğunuzun belki istismar edildiğini bildiren biziz. Vs vs. Yaklaşık 30 tane branşın her biri sizin ruh ve beden sağlığı için.
Hayatınızda hiç hesap yapıyor musunuz acaba 1 pratisyen hekim kaç hastayı iyileştiriyor meslek hayatı boyunca? Hiç düşünmediğiniz şeylerle ahkam kesiyorsunuz.
Hiç düşünmediğiniz şey de her birimizin 1 hayatı varken onu da size harcıyor oluşumuz. Bir de kolay para kazanıyormuşuz. Bu arkadaşlar 1 hafta hastanın, avukatın, medyanın açığını arayıp tepesine bindiği bi doktor olsunlar bakalım. Obez kadın hastanın üretrasını bulup sonda takıp işetmeye çalışsınlar mesela.
Herkes biraz da dönüp kendine bakacak. Bilimi biraz da a101de satış sorumlusu olan gıda mühendisine sorun bakalım. Oyun bağımlısı bilgisayar mühendislerine, proje yapacam diye üç kuruş para alıp olmayacak yerlere bina, demiryolu onayı veren inşaat mühendislerine sorun.
Sonuç olarak bizim ülkemizde mesleğimi seviyorum demek bile idealistliktir. Hiçbir kitabı olmayan hocanın öğrencileriyle bağ kurması idealistliktir. Hiçbir uzmanlığı olmayan düz doktorun minnetle ellerine sarılan 1 hastasının olması idealizmdir.
"Meslek garantisi"nin garanti olarak hayatından çalacağını bile bile bu mesleği yapmak idealizmdir.