Tıpı kazanır kazanmaz master muamelesi görüp hastalık sorularıyla karşı karşıya gelmek
uykusuzluk
yalnizlik
ikilemler
daha 1. sınıftayken akrabalar tarafından doktor muamelesi görmek. ilk önceler bir gururlanıyor insan, göğsümüz kabarıyor. ama sonra büyük sorun başlıyor. daha steteskop almamışız, adamlar "böğrüm ağrıyor" diyerekten teşhis koymamızı + ilaç tavsiye etmemizi istiyor. tabii bir cevap veremeyince de "sen nasıl doktorsun"lar başlıyor.
Diğer bölümlere göre daha uzun sürdüğü için başkaları tatile başlarken hala ders çalışıyor olmak.
Bir kere sınıf tekrarı yaptıktan sonra bağımlılık yapması. Bir kereden bir şey olmaz diye bir şey yok Burada da.
Tıp kazandığım sene Babaanneme uzmanlıkla birlikte en az 10 yıl okuyacağımı söylediğimde "uuu o gada okunur mu daha gocaya da gidemessin" demişti. Sanırım özet mahiyetinde oldu.
bir de cerrahi istiyorum deyince hemen bir müdahaleler yok o zaman kazandığım parayı yiyecek zamanım olmazmış yok çocuklarıma kim bakacakmış tonlarca soru birbirini izliyor (bkz:çocuk da yaparım kariyer de)
vakit. az dilemedim bir günün 35-40 saat olmasını.