Tıpı kazanır kazanmaz master muamelesi görüp hastalık sorularıyla karşı karşıya gelmek
daha 1. sınıftayken akrabalar tarafından doktor muamelesi görmek. ilk önceler bir gururlanıyor insan, göğsümüz kabarıyor. ama sonra büyük sorun başlıyor. daha steteskop almamışız, adamlar "böğrüm ağrıyor" diyerekten teşhis koymamızı + ilaç tavsiye etmemizi istiyor. tabii bir cevap veremeyince de "sen nasıl doktorsun"lar başlıyor.
Diğer bölümlere göre daha uzun sürdüğü için başkaları tatile başlarken hala ders çalışıyor olmak.
Yaşıtları evlenip çoluk çocuğa karışırken okuldu, tustu, mecburi hizmetti derken ömrünün nasıl geçtiğini fark edememesidir.
Bir kere sınıf tekrarı yaptıktan sonra bağımlılık yapması. Bir kereden bir şey olmaz diye bir şey yok Burada da.
Tıp kazandığım sene Babaanneme uzmanlıkla birlikte en az 10 yıl okuyacağımı söylediğimde "uuu o gada okunur mu daha gocaya da gidemessin" demişti. Sanırım özet mahiyetinde oldu.