aynı adlı eser
"Umutlar ve İdamlar"- Altan Öymen
Bu kitabı alış hikayem alışılmışın biraz dışında. Normalde okumayı düşünmediğim, daha doğrusu d&r de gezerken dikkatimi hiç çekmemiş bir kitaptı. Belki de hiç farketmeden -buna üzülürdüm- yanından geçip gidecektim. Ancak ayağım çarptı ve üzerinde siyah bir iz bıraktı. Ben de alıp almamak konusunda kararsız kalsam da o izle kitabı bırakmak istemedim ve aldım.
İyi ki de almışım. Zira son zamanlarda okuduğum en güzel, dolu ve çarpıcı kitaptı. Bu aralar tarih üzerine okumalar yapmaya çalışıyorum. İlber Hoca'nın "Türkiye'nin Yakın Tarihi" , "Defterimden Portreler" gibi kitapları ile birlikte 19.yuzyıldan günümüze bir milletin kaderinin nasıl şekillendiğini öğrenmeye gayret ediyorum. Şunu anlamaya başladım ki bazı döngüler insanlık tarihi kadar eski. Birbirinden yüzyıllar uzaklıktaki olaylar birbirine o kadar benziyor, üstüne bir o kadar ilişkililer ki...
Altan Öymen bildiğiniz gibi bir duayen gazeteci ve siyasetçi. İnsan olmanın getirdiği, bazı hususlar üzerindeki haklı subjektif tavırdan ayrı olarak; adilane bir niyetle yola çıkmış ve uzun, çileli bir dönemi yaşadıklarıyla, tanıklıklarıyla aydınlatmak istemiş. Sonuçta iyi ki böyle bir kitap yazmış.
Muhafazakar bir ailede büyüyen bir insan için Menderes ismi gayet müspet düşünceler demektir takdir edersiniz. Ancak ne yazık ki kitapta Aydın Menderes'in de tarif ettiği üzere "taraf olup tarafgir olmamak" arasındaki çizgiyi zaman zaman farkedemeyebiliyor ve es geçebiliyoruz. Bu açıyla kitap, Menderes'i iyi ve kötü yanlarıyla -insanlık dışı bir cezanın infazı ile bu dünyaya küskün ayrılmasının hiçbir haklı gerekçesi olmadığı notu düşülerek- eleştirel bir bakışla değerlendirmiş.
Tavsiyemdir.
Hisse: adil ol, sevdiklerine de sevmediklerine de. Ve fikirlerinde, eylemlerinde hep itidali ara.