selvi boylum al yazmalım

her seferinde aynı heyecanla, duygusallıkla, gözyaşı miktarıyla en az yüz kez izlediğim Türk sinemasının en güzel filmidir. Her seferinde Asya acaba doğru tercih yapmış mıdır diye sormusumdur kendime . "Ben olsam ne yapardım " hicbir zaman da net bir cevap elde edememisimdir. işin içinden çıkılmaz bi hale suruklenir insan .

Ayrıca Türk sinemasının en çok yakışan çifti rol almaktadır.

(bkz:Türkan Şoray)(bkz:Kadir inanır)

`sevgi neydi sevgi emekti` sahnesi ve ahmet tekin'in insanlığı benim için değerli olan kısımlarıdır.



Ayrıca bu film yüzünden kadir inanır'a gıcık kapmışımdır.

Jehan Barbur'un filmden esinlenerek yazdığı söylediği şarkı.

türkan şoray tabi ki doğru seçim yapmıştır. sen git kamyonunu elinden aldılar diye çocuk gibi küs, kucağında çocuğunla eşini bırak, saçma sapan bi kadınla yaşamaya başla sonra gittiklerinde peşlerine düş. seneler geçince görünce geri iste. orada onca zamandır saygıyla efendilikle bekleyen adamın elinden ailesini çekip almak iste. hem de ikinci kez. ilkini depremde kaybetmişti.



aslında seçimi de türkan şoray yapmamıştır. samet yapmıştır. kendisine doğru insanı baba seçmiştir bence. aferin kerataya.



insan bu filmleri büyüyüp izleyince daha farklı değerlendiriyor. sinirim bozuldu yeminlen. madem o kadar seviyordun al yazmalını ne işin var dilek hanımın yanında? kızdım akşam akşam. bi de çocuğu kaçırmaya çalışıyor. affedemiyorum efendim, sindiremiyorum ben bunları.

'mutluluk neydi; coşkun akan dere, sonbahar rüzgarıyla ürperen yaprak, cama vurup dağılan yağmur damlaları, bir yürek çarpıntısı... sonunda coşkun akan dere durulur, yapraklar kurur dökülür, yağmur diner güneş çıkardı.

sevgi neydi; sevgi sahip çıkan dost, sıcak insan eli, insan emeği idi. sevgi iyilikti, sevgi emnekti.' diyen asya seçimini yaptı. emeği seçti, çünkü sevgi emekti.