sevdalardan bize arta kalan

gözyaşı,üzüntü,keder diyebiliriz genel olarak.
en çok can yakan ise pişmanlık olmalı. çünkü hiçbirimiz pişman olmayı kabul edemeyiz kolay kolay.
aklıma tarkan'dan gelen sözlerle yazıyı bitirmek istiyorum.
`gurur sandığım aslında ümitsizliğimdi`
bir avuç paramparça kalp ve her sabah yüzüne tokat gibi çarpan acılar
bir sürü sigara izmariti bitmeyen geceler söverek uyanılan günler..
bize kan, bize ter, bize gözyaşı kaldı
yıllar çiğneyip geçtiler
yaşama telaşı kaldı.
(bkz: bize kalan)
''her şeyden biraz kalır'' diyor birileri,
çoğulluk haklılıktır.
kavanozda biraz kahve,
kutuda biraz ekmek,
insanda biraz acı.
turgut uyar
bir boşluk hissi.
hem rahatlama hem de yalnızlık, hem pişmanlık hem minnet... yaşanabilecek ne kadar ters duygu varsa hepsi aynı anda sizinledir.
  • /
  • 4

içerik kuralları - iletişim