Bugün odamdaki eşyaları biraz temizlemek eski notlarımı,bazı kitapları atmak istedim. Birine versem keşke. Ya da okula götürüp ortaya bıraksam üzerine not yazsam isteyen alabilir diye alan olur muydu yoksa ortalikta dolanır ve en sonunda çöpü mü boylardi. Geri dönüşüme mi götürsem. Yoksa direk çöpe mi atsam. İşte bunları düşünürken aldım elime telefonu youtubedan eşyalardan kurtulmakla ilgili videolar izledim. Ordan selanaya rastladım. Neyse lafı fazla uzattım. İnsan böyle temizliklere girip yüklerini bırakmalı omuzlarından. Bazı eşyalar boğuyor beni. Bi bunaldım. Tus kitapları tüm kitaplığımı kapladı zaten. Kullanmadığım enstrümanlar. Yaşam detoksuymuş. Bir de böyle fiyakalı cümleler söyleyip her şeyden pat diye kurtulacakmışız gibi hissettiriyorlar. 10 adımda 12 adım karikatürü gibi. Annem girdi odanda yürüyecek yer yok dedi. Son.