sevgili günlük,
yine ve yine kilosal meselelere girdik işte bu iştah hep açık ne de güzel vermiştim geri aldık şimdi geri veriyoruz ne yapalım.. yürüyüşten geldim bir saat önce falan ama bacaklarım hala soğuk. yaktım ocağı önünde oturuyorum.
yazmaya ihtiyacım olduğunu fark ettim zaten o yüzden o kadar zaman sonra sözlüğe tekrar geldim, bu sene benim için. eylülden itibaren başladı her şey de güzeldi hatta benim kudurukluk tuttu yine bi de gittim aşık oldum yine dediğime bakma gerçi en son 7-8 sene önce aşık olmuştum. ilk görüşte olmuş yine olan. ve gün geçtikçe daha çok düşünür, daha çok kafaya takar oldum tanımadığım biriydi sonuçta hastanedeki tavırlarından başka pek de bi bilgim yoktu hakkında kendimle kavga etmeye başladım sonra. sen yine niye ulaşamayacağın saçma sapan birine aşık oldun, tanımadığın birini niye bu kadar çok istiyorsun, hissettiğin şey ne ki sanki sen salaksın falan diye resmen dövdüm kendimi. beni gören herkes senin neyin var çok durgunsun canın mı sıkkın bi sorun mu var demeye başlamıştı sonra bir kişiye içimi açtım aşık olmuşsun sen dedi ondan önce annem de öyle demişti ikna oldum ben de, anlamsız ve açıklanamayan saçma sapan büyüklükteki hislerime aşk dedim ve böylece mantıklı oldu her şey. aşk buydu zaten. açıldım ben bu kişiye sonra. tekkk isteğim hayır desin, tanışmıyoruz desin ve bitsindi ama öyle olmadı açık kapı bıraktı görüşelim dedi görüşmedi uzattı sündürdü bahaneler sundu hiç instagram kullanmayan adam benim için şarkılı storyler attı numaramı aldı ama olmadı belki de kıdem uyguladı kendince ama gurur yaptım ısrarcı olmadım şimdi de taktım ona işte yeni biri girmiyor hayatıma, az önce bildirimde gördüm arkadaşım güzel olduğumdan bahsetmiş ama bunun güzellikle bir ilgisi yok herhalde kimsenin bana karşı ilgisi yok benim de yeni birine ilgim yok taktım işte adama keşke böyle olmasaydı hala tanışsak anlaşabilirdik gibi geliyo yeni biri hayatıma girmedikçe takıntımı sürdüreceğim galiba. işte bugün de 1.5 saatlik yürüyüşümde hep bunları düşünmüştüm.
yine ve yine kilosal meselelere girdik işte bu iştah hep açık ne de güzel vermiştim geri aldık şimdi geri veriyoruz ne yapalım.. yürüyüşten geldim bir saat önce falan ama bacaklarım hala soğuk. yaktım ocağı önünde oturuyorum.
yazmaya ihtiyacım olduğunu fark ettim zaten o yüzden o kadar zaman sonra sözlüğe tekrar geldim, bu sene benim için. eylülden itibaren başladı her şey de güzeldi hatta benim kudurukluk tuttu yine bi de gittim aşık oldum yine dediğime bakma gerçi en son 7-8 sene önce aşık olmuştum. ilk görüşte olmuş yine olan. ve gün geçtikçe daha çok düşünür, daha çok kafaya takar oldum tanımadığım biriydi sonuçta hastanedeki tavırlarından başka pek de bi bilgim yoktu hakkında kendimle kavga etmeye başladım sonra. sen yine niye ulaşamayacağın saçma sapan birine aşık oldun, tanımadığın birini niye bu kadar çok istiyorsun, hissettiğin şey ne ki sanki sen salaksın falan diye resmen dövdüm kendimi. beni gören herkes senin neyin var çok durgunsun canın mı sıkkın bi sorun mu var demeye başlamıştı sonra bir kişiye içimi açtım aşık olmuşsun sen dedi ondan önce annem de öyle demişti ikna oldum ben de, anlamsız ve açıklanamayan saçma sapan büyüklükteki hislerime aşk dedim ve böylece mantıklı oldu her şey. aşk buydu zaten. açıldım ben bu kişiye sonra. tekkk isteğim hayır desin, tanışmıyoruz desin ve bitsindi ama öyle olmadı açık kapı bıraktı görüşelim dedi görüşmedi uzattı sündürdü bahaneler sundu hiç instagram kullanmayan adam benim için şarkılı storyler attı numaramı aldı ama olmadı belki de kıdem uyguladı kendince ama gurur yaptım ısrarcı olmadım şimdi de taktım ona işte yeni biri girmiyor hayatıma, az önce bildirimde gördüm arkadaşım güzel olduğumdan bahsetmiş ama bunun güzellikle bir ilgisi yok herhalde kimsenin bana karşı ilgisi yok benim de yeni birine ilgim yok taktım işte adama keşke böyle olmasaydı hala tanışsak anlaşabilirdik gibi geliyo yeni biri hayatıma girmedikçe takıntımı sürdüreceğim galiba. işte bugün de 1.5 saatlik yürüyüşümde hep bunları düşünmüştüm.